Emmanuel Guibert/Marc Boutavant, Ariol. P jak Petula

Autor: Emmanuel Guibert
Ilustracje: Marc Boutavant
Przekład: Tomasz Swoboda
Tytuł: P jak Petula
Seria: Ariol
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 124
Wiek adresatów: od 10 lat
Uwagi: komiks

    Ariol to bardzo sympatyczny osiołek w wieku szkolnym. Tak jak ludzkie dzieci w jego wieku, Ariol przeżywa mnóstwo sytuacji zabawnych, problemowych, wzruszających i sercowych. Czytając kolejne rozdziały czujemy, że te wszystkie zdarzenia mogłyby się przytrafić jego rówieśnikom, dlatego myślę, że młodzi czytelnicy łatwo utożsamiają się tym sympatycznym bohaterem.

    Nieodmiennie zadziwia mnie tok rozumowania Ariola i uświadamia, że dzieci są tylko dziećmi i mają prawo do popełniania błędów, nieracjonalnego podejścia do różnych zdarzeń czy niezrozumienia znaczenia sytuacji, w których się znaleźli. Podobnie jak w poprzednich częściach odnajduję tu ukryte treści, których być może nie dostrzegą dzieci, ale dla rodziców powinny być one powodem do refleksji, jak np. to, że dzieci nie lubią same rozwiązywać problemów, potrzebują chociaż pewności, że mają się do kogo zwrócić o pomoc; dzieci boją się sytuacji trudnych, niezrozumiałych, nieznanych i nie wiedzą, jak sobie z tym radzić [tu na przykładzie ptasiej grypy]; dzieci lubią myśleć o sobie, jak o kimś kim nie są naprawdę, przypisują sobie lepsze cechy, umiejętności, zasługi... 

     Dla dzieci przygody Ariola na pewno są zabawne, ale i "bliskie", pokazują, że nie tylko oni są niezgrabni, mają mnóstwo "życiowych" dylematów i ważnych spraw. Dorosłym często się wydaje, że to co przeżywają ich dzieci to nic ważnego i podobnych sytuacji będzie jeszcze wiele, ale przecież dla dzieci to cały świat i taka jest ich rzeczywistość. Dzieci nie patrzą perspektywicznie, liczy się to co tu i teraz i to co dla nas jest błahostką, dla nich może górą lodową.

Gorąco polecam serię komiksów o Ariolu dzieciom i ich rodzicom.

O innych częściach można przeczytać tu i tu :)

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- 2 w 1 (różowy)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu 1 cm (30,3 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2018 (14)

Bjorn van den Eynde, Romeo z rupieciarni

Autor: Bjorn van den Eynde
Tytuł: Romeo z rupieciarni
Seria: Zwariowana czwórka na tropie
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 128
Wiek adresatów: od 10 lat

    Marzyliście kiedyś o lampie Aladyna? A co jeśli zamiast Dżina pojawiłby się duch, a na dodatek zamiast spełnienia marzeń czekałoby na was rozwiązanie starej tajemnicy, pod rygorem utraty życia? Brrr... Na szczęście dla Baśki i jej przyjaciół coś takiego nie jest straszne i bez większego problemu potrafią sobie poradzić w sytuacji.

    Zwariowana czwórka to grupa przyjaciół - indywidualistów. Każde z nich jest inne, ma nietuzinkową osobowość, sposób myślenia i podejścia do życia, a do tego pewne moce, o których nie do końca sobie zdaje sprawę. Mogłoby się wydawać, że zupełnie do siebie nie pasują, a w rzeczywistości świetnie się dogadują i wzajemnie uzupełniają. Zdarza im się podejmować różne nietypowe wyzwania, inicjatywy i działania, najczęściej łączące się z jakimiś zagadkami czy tajemnicami i tak było również tym razem.

   To ciekawa książka dla dzieci w wieku szkolnym. Łączy w sobie elementy humoru, tajemnicy i strachu, ale ostatecznie wszystko dobrze się kończy. Jest napisana w nietypowy sposób. Część wyrazów napisana jest innym kolorem i czcionką niż reszta słów, co sprawia, że książka przykuwa uwagę czytelnika. Ponadto tekst przeplata się z krótkimi komiksami pasującymi do fabuły. Podobało mi się bardzo podążanie "ścieżką miłością", które kojarzyło się z przygodami Jamesa Bonda czy Indiana Jones :) Za to moce, które rzekomo posiadają bohaterowie nie bardzo mi tu pasują, lepszy efekt byłby gdyby bohaterowie ich nie mieli. Nie zmienia to jednak faktu, że lektura książki jest bardzo przyjemna i fascynująca. Czytelnik zastanawia się jaki będzie następny krok Baśki i jej przyjaciół, czy uda im się odnaleźć Julię, no i jak poradzą sobie z niebezpiecznym Antonio de Wąs`em.

 Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory (granatowy)

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 1,2 cm (83,7 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (37)

Zapraszam na ciekawą imprezę czytelniczą w Warszawie

Zapraszam do Warszawy...

Anita Głowińska, Dziura w gazecie

Autor: Anita Głowińska
Ilustrator: Anita Głowińska
Tytuł: Dziura w gazecie
Seria: Tornister pełen przygód
Wydawnictwo: Adamada
Miejsce i rok wydania: Gdańsk 2017
Ilość stron: 126
Wiek adresatów: od 6 lat

   Jeszcze ciekawsza i zabawniejsza, druga część książki "Do czego służy kotlet?". 

   Kajetan i jego koledzy są już na tyle duzi, że rodzice decydują się na pozwolenie im na samodzielne powroty ze szkoły do domu. Czy to dobry pomysł? Czy chłopcy rzeczywiście są odpowiedzialni i rozważni? Czy też decyzja rodziców została podjęta zbyt pochopnie. 

   Czy chorowanie zawsze musi być nieprzyjemne? Sama doskonale wiem, że nie. Do dzisiaj z rozrzewnieniem wspominam okres, w którym chorowałam na ospę w dzieciństwie. Do dokuczliwa choroba ze względu na uporczywe swędzenie, ale ja kojarzę ją tylko z tym, że miałam wtedy mamę tylko dla siebie. Mama wzięła specjalnie wolne w pracy i przez cały ten czas się mną zajmowała. Przynosiła śniadanko do łóżka, kakao, coś słodkiego i cały czas przy mnie była. To zdecydowanie jedno z najsilniejszych wspomnień. Kajetan co prawda przechodził tylko zwykły katar, ale czuł się naprawdę nieciekawie, ale w jego "cierpieniach" ulżyła mu starsza siostra Majka, która naprawdę przyłożyła się do opieki nad bratem. Oj życie jest pełne niespodzianek, i to nie zawsze tych pozytywnych. Kajetan, choć jest jeszcze małym chłopcem mógł się przekonać o tym nie raz. Przeżywa pierwsze rozczarowania, zachwyty, miłość. Musi stawiać czoła trudnościom, ale ma też okazję wykazania się niezwykłym bohaterstwem.

    Lektura książki pozwala dzieciom utożsamić się z bohaterami i wspólnie z nimi przeżywać sytuacje, które mogą być trudne. Doświadczając w prawdziwym życiu podobnych zdarzeń, mały czytelnik będzie wiedział jak się zachować, nowe uczucia nie będą dla niego tak obce, będzie mu raźniej i z pewnością poczuje się bardziej komfortowo. Książka pozwoli dziecku zrozumieć i "przepracować" różne sytuacje, które mogą przytrafić się każdemu.

    Cała seria "Tornister pełen przygód" jest zachwycająca, wzruszająca i interesująca. Spełnia funkcje edukacyjne i rozrywkowe. Czytając "Dziurę w gazecie" w jednej chwili się śmiejemy, w kolejnej denerwujemy i emocjonujemy martwiąc o Kajetana, by następnie się wzruszyć. Podoba mi się model "zdrowej" rodziny Kajetana przedstawiony w książce, sposób radzenia sobie z konfliktami koleżeńskimi, przeżywanie pierwszej miłości, odczucia towarzyszące porażce, czy bohaterskie zachowanie. Wszystko to tworzy dla czytelnika drogowskazy na drodze do zrozumienia siebie i świata.

     Warto też wspomnieć o uroczych ilustracjach stworzonych przez autorkę tekstu. Bardzo prostych, jakby rysowanych dziecięcą ręką, ale mocnych w przekazie. Wyrazistych i bardzo wymownych. Do moich ulubionych należy ta ilustrująca opiekującą się chorym Kajetanem Majką oraz sceny obrazujące przytulających się Kajto z mamą.

    Gorąco polecam tę książkę, jak i całą serię, głównie dzieciom w wieku młodszoszkolnym i ich rodzicom oraz nauczycielom, którzy poszczególnych opowiadań mogą używać jako wprowadzania treści dotyczących relacji społecznych na lekcjach.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 1,1 cm (27,9 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (11)

Pisz bez błędów! Wielkie i małe litery / Rz Ż (Adamada)

Autorzy: Piotr Borys i Anna Halasz
Ilustracje: Bartłomiej Brosz, Sławomir Kilian, Maciej Krawczyński, Grażyna Rigall
Tytuł: Wielkie i małe litery
Seria: Pisz bez błędów!
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 32
Wieka adresatów: od 9 lat

Autorzy: Piotr Borys i Anna Halasz
Ilustracje: Bartłomiej Brosz, Sławomir Kilian, Grażyna Rigall
Tytuł:  Rz Ż
Seria: Pisz bez błędów!
Wydawnictwo: Adamada : Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 32
Wieka adresatów: od 9 lat

    W Śląskiem trwają właśnie ferie zimowe, drugi tydzień. Dla dorosłych cały okres ferii to jak mrugnięcie oka, dzieciom na szczęście wydaje się, że to dość długo. Na pewno na tyle długo... by móc zapomnieć to, czego się wcześniej nauczyło. Wydawnictwo Adamada wraz z Gdańskim Wydawnictwem Oświatowym przygotowało książeczki, które mogą pomóc w utrwalaniu wyuczonych zasad poprawnej pisowni. Także w czasie dłuższej przerwy od szkoły.

   Seria "Pisz bez błędów!" stworzona jest głównie dla dzieci w wieku 9 - 12 lat, ale sądzę, że mogą z niej korzystać także młodsze dzieci. 

     Na rozgrzewkę można poćwiczyć ortografię z użyciem części "Wielkie i małe litery", która na pewno przysporzy uczniom mniej trudności. Na początku pozycji mamy przypomnienie zasad pisowni wielkiej i małej litery. Wśród zadań do wykonania są m.in. krzyżówki, dyktanda, uzupełnianki, tabelki, rebusy. Wszystkie zadania są dobrze przemyślane, różnorodne, o ciekawej treści i przedstawione w atrakcyjnej formie graficznej. Proponowane ćwiczenia doskonalą nie tylko umiejętność poprawnej pisowni ortograficznej, ale także utrwalają wiadomości z innych dziedzin np. historii, geografii i wielu innych. 

     Kolejną pozycją w serii jest "RZ Ż", która utrwala pisownię głosek "rz" i "ż" (a także "sz"). Podobnie jak w poprzedniej książeczce mamy tutaj na początku przypomnienie zasad pisowni oraz wyjątki. Znajdują się tu zadania tego samego rodzaju, jak w powyższej pozycji, ale są też inne propozycje - wykreślanki, kolorowanki, skojarzenia, dialogi, listy. By prawidłowo wykonać wszystkie zadania nie wystarczą umiejętności ortograficzne, trzeba wykazać się szeroko rozumianą wiedzą, co powoduje, że wykonane w pełni zadania dają dziecku większą satysfakcję i poczucie dobrze wykonanej pracy.

     Książeczki są świetnym sposobem na samodoskonalenie dzieci w wieku szkolnym, jak i środkiem dydaktycznym dla nauczyciela w indywidualnej pracy z uczniem czy inspiracją do tworzenia podobnych zadań dla całej klasy. Proponowane ćwiczenia z pewnością spotkają się z większym zainteresowaniem dzieci niż zwykłe zadania na lekcjach języka polskiego. Mogą stać się dla nich rodzajem wyzwania, a także dobrą zabawą.

Za możliwość poznania pozycji dziękuję Wydawnictwu Adamada

Emmanuel Guibert/Marc Boutavant, Ariol. Być jak Superkoń

Autor: Emmanuel Guibert
Ilustracje: Marc Boutavant
Przekład: Tomasz Swoboda
Tytuł: Być jak Superkoń
Seria: Ariol
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 134
Wiek adresatów: od 10 lat
Uwagi: komiks

    Postać osiołka Ariola oczarowała mnie za sprawą pierwszej części komiksu zatytułowanym "Wszyscy jesteśmy osiołkami". Mój zachwyt małym bohaterem wcale nie minął, a miłość do osiołka wciąż rośnie :)

    Ariol znów zaskakuje pomysłowością i wyobraźnią. Przeżywa mnóstwo przygód, radości i dylematów. Swoim podejściem do życia rozbawia do łez. Jego najlepszy przyjaciel Ramona nie pozostaje wcale w tyle, ich wspólny wyjazd do dziadków Ariola mieszkających nad morzem, zmrozi krew nie jednemu rodzicowi, a u dziecięcych czytelników wywoła salwy śmiechu. Beznadziejnie zakochany w Petuli ciągle próbuje zaimponować swej wybrance - z marnym skutkiem. Ariol od dawna marzy o tym, by być jak jego najlepszy superbohater - Superkoń, ale sam boi się nawet szczepienia. To niewiarygodne, w jakie problemy (zupełnie niechcący!) wpadają bohaterowie komiksu gdy spuści się ich choćby na 5 minut z oka! Ich pomysłowość nie ma granic. Najlepszą opowieścią w tej części komiksu o przygodach Ariola jest ... no właśnie nie wiem! Myślałam, że sytuacja w wannie, ale zaraz pomyślałam o przygodach w pociągu oraz przechwałkach przed kolegami. Cały Ariol jest cudowny! Lubię go jeszcze bardziej i liczę, że wkrótce pojawią się dalsze części komiksu.

    Nie będzie obojętni! Ariola trzeba poznać bez względu na wiek! Czy się jest dzieckiem czy dorosłym, chłopcem czy dziewczynką, miłośnikiem komiksów czy wręcz odwrotnie! Opowieści o tym wyjątkowym osiołku (który notabene mógłby być zwykłym, ludzkim nastolatkiem) po prostu trzeba znać! Fakt, że jeśli chodzi o dzieci, to najlepszą grupą wiekową będą 10 - 12 latkowie, bo z łatwością zrozumieją sens i komizm sytuacji, dla starszych zapewne będzie to środek do zrozumienia młodszych braci czy kolegów, a dla młodszych po prostu świetna zabawa, głównie za sprawą ilustracji.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory - pomarańczowy

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 1,1 cm (89,1 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2016 (66)

Mr Tan, Zamczysko Strachulców: Grom z jasnego nieba

Autor: Mr Tan
Ilustrator: Camille Roy
Tytuł: Grom z jasnego NIEba
Seria: Zamczysko Strachulców
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 53
Wiek adresatów: od 8 lat

    Na myśl o potworach, strachach, duchach, wampirach, mumiach, wilkołakach włos Ci się jeży? Po lekturze książeczek z serii "Zamczysko Strachulców" na pewno Ci przejdzie! Pozycje na pewno odczarują strach wszystkich dzieci.

    "Zamczysko Strachulców" to szkoła, w której uczą się wszelkie potworki, duchy, straszydła itp. Czego się uczą? Oczywiście... wszystkiego najgorszego! Jak być złym, nieuprzejmym, strasznym. Każdy uczeń chce być lepszy (straszniejszy!) od drugiego... no może poza jednym, który najwidoczniej wbrew wszystkiemu strasznemu po prostu się zakochał. Co więcej (o zgrozo!) mógł dać dowód swej miłości za sprawą niespodziewanych wydarzeń, których początkiem była profesor Lady Krakra i jej przeraźliwy wynalazek "gromowładek". Jak wygląda codzienne życie w zamczysku i w jaki sposób komplikują je niespodziewane uczucia dowiecie się z lektury tej krótkiej książeczki!

   Znakomite połączenie tekstu z odpowiednimi ilustracjami, doskonale pasującymi do treści tworzy świetną pozycję dla czytelników z młodszych klas szkoły podstawowej. Prosta opowieść z ciekawymi bohaterami przedstawiona jest w zabawny sposób. Sposób ilustrowania "odczarowuje" lęk przed postaciami typowymi dla horrorów. Dodatkowej atrakcyjności tej książeczki nadaje umiejscowienie dialogów w tzw. "dymkach" czy "chmurkach".

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Łów słów - NIE

- Gra w kolory - czarny

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (86,2 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (64)

Plac tajemnic: Japońskie łamigłówki 2 (Adamada)

Autor: Naoki Inaba
Redakcja: Aleksandra Golecka -Mazur
Tytuł: Japońskie łamigłówki tom 2
Seria: Plac tajemnic 
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 32
Wieka adresatów: od 8 lat

    Seria łamigłówek dla dzieci "Plac tajemnic" nie przestaje zadziwiać i zaskakiwać swoimi oryginalnymi pomysłami.

    W drugiej części cyklu "Japońskie łamigłówki" dostajemy diagramy, w których należy wydzielić prostokąty, składające się z podanej liczby kwadracików. Dla ułatwienia, owe diagramy mają już naniesioną siatkę w kratkę, ale i tak kwestia tego, że zaznaczone obszary zawsze muszą tworzyć prostokąty przysparza trudności, ale i zmusza dzieci do główkowania :)

    Nikogo chyba nie zdziwi, że sama świetnie bawiłam się przy rozwiązywaniu tych zadań. Najciekawsze były diagramie, w których ukryte były prostokąty składające się z nieparzystej liczby kwadratów. Po rozwiązaniu takiej łamigłówki satysfakcja z siebie rośnie hehe :)

    Zabawę z "Japońskimi łamigłówkami" z serii "Plac tajemnic" od Wydawnictwa Adamada polecam dzieciom, nastolatkom, a także dorosłym. To świetny sposób na zwalczenie nudy, rozgrzanie szarych komórek, trening koncentracji i uwagi, a także zapełnienie wolnego czasu np. w poczekalni u lekarza. Pozycja jest też dobrym materiałem na dodatkowe zajęcia dla dzieci w wieku szkolnym. Gorąco polecam! Świetna zabawa gwarantowana.

Za możliwość poznania pozycji dziękuję Wydawnictwu Adamada

Emmanuel Guibert/Marc Boutavant, Ariol. Wszyscy jesteśmy osiołkami

Autor: Emmanuel Guibert
Ilustracje: Marc Boutavant
Przekład: Tomasz Swoboda
Tytuł: Wszyscy jesteśmy osiołkami
Seria: Ariol
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 124
Wiek adresatów: od 10 lat
Uwagi: komiks

    Ktoś mi powiedział, że Ariola można albo pokochać od "pierwszego wejrzenia" albo znienawidzić. U mnie jednak było inaczej...

  Ariol jest takim samym "chłopcem" jak ludzkie dzieci, mimo, że jest Osiołkiem. Chodzi do szkoły, ma przyjaciół i wrogów, własne problemy, pierwsze miłości, przyjaźnie i cele do osiągnięcia. Przeżywa to samo co uczeń starszych klas szkół podstawowych. Najbardziej ze wszystkiego Ariol chciałby być taki jak jego idol Superkoń, często nawet w myślach wciela się w jego postać. Na ogół jest radosnym i szczęśliwym dzieckiem, mającym bardzo oryginalne pomysły na zabawy, inicjatywy i inne formy spędzania czasu. Czasem jednak dopada go refleksja (taki to już jest ten etap przejściowy z dzieciaka w nastolatka) i rozmyśla nad swoim życiem, zachowaniem, tożsamością.

   Pierwsza opowieść nie wzbudziła mojego entuzjazmu, jednak każda kolejna robiła na mnie coraz większe wrażenie. Gdy się tak zastanowić nad głębią tego na pozór lekkiego i zabawnego komiksu to wydaje mi się, że nie będzie nikogo, komu Ariol nie przypadnie do gustu. Najbardziej spodobał mi się rozdział zatytułowany "Głupi jak osioł", w którym to bohater zastanawia się nad zasadnością tytułowych słów. Przekaz był niesamowicie wzruszający.

   Przystępna forma komiksu, prostota słów i ilustracji niesie za sobą bardzo przemyślane i ważne treści. Pozycja na pewno trafi nawet do dzieci stroniących od czytania, a kto wie, może nawet wzbudzi miłość do książek. Komiks nie posiada żadnych wad. Jest idealnie dostosowany do wieku grupy docelowej (10 - 12 lat). Nie jest płaską historyjką, zawiera silny ładunek emocjonalny dostosowany do potrzeb dzieci i  mocny przekaz, choć pozornie ukryty pod, wydawałoby się, błahymi opowiastkami.

    Już czekam na kolejne tomy. Tutaj przedsmak tego, co prawdopodobnie ukaże się w Polsce.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Pod hasłem - globtroter (Francja) (czeka na akceptację)

- Gra w kolory - żółty

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 1 cm (81,2 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (61)

Lina Žutautė, Kuka Muka i skrzat Nieład

Autor: Lina Žutautė
Ilustracje: Lina Žutautė
Tytuł: Kuka Muka i skrzat Nieład
Seria: Kuka Muka
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2016
Format: 21 x 22
Ilość stron: 36
Wiek adresatów: od 4 lat

    Sprzątanie pokoju to znienawidzona czynność zarówno przez dzieci, jak i dorosłych. Jak więc zachęcić dziecko do sprzątania? Babcia Kuki Muki znalazła na to sposób!

    Kuka Muka, a właściwie Kornelia to mała, rezolutna dziewczynka z głową pełną pomysłów. Dziewczynka marząc o przyszłości chętnie bawi się naśladując przedstawicieli różnych zawodów. Raz chce być architektem, innym razem rzeźbiarką, bibliotekarką czy kolarką, a przecież żeby móc poznać te zawody i sprawdzić się w nich z pewnością braknie czasu na sprzątanie. Wieczorem dziewczynka jest już zmęczona, poza tym nie marzy o byciu sprzątaczką, więc nie ma już na to ani sił, ani chęci. Rodzina zupełnie nie wiedziała jak poradzić sobie z tym problemem, aż wreszcie babcia opowiedziała wnuczce o skrzacie Nieładzie, który przychodzi w nocy do pokoju i zabiera wszystko , co nie leży na swoim miejscu. Tym razem poskutkowało. Opowieść babci była tak sugestywna, że Kuka Muka w nocy wyobraziła sobie całą tę sytuację i...

     Kuka Muka to doprawdy niesforne dziecko. Wszędzie jej pełno. Jest rozkrzyczana i hałaśliwa, ale potrafi też być słodka. Obdarzona jest niezwykłą wyobraźnią, co pozwala jej godzinami bawić się w pojedynkę. I jak każde dziecko w wieku przedszkolnym nie lubi po sobie sprzątać. Czy sposób, który zadziałał w jej przypadku sprawdzi się też na Waszych pociechach? Spróbować zawsze warto!

   Wszystkie stronice książeczki są bogato ilustrowane, a same ilustracje są... specyficzne :) Jest tu całe mnóstwo elementów, narysowanych z dużą dbałością o szczegóły. Mnie najbardziej podobają się dwie ilustracje: tam gdzie Kuka Muka przyjmuje gości w swojej herbaciarni oraz obrazek, na którym jest bibliotekarką. Ilustracje wręcz tryskają kolorem i emocjami, jednak jest tu coś czym książka różni się od innych. To wizerunki postaci, które są... sami musicie zobaczyć :p

   Na końcu książki jest niespodzianka! Kuka Muka musi wykonać zadania, a mały czytelnik może poczuć się jak sama bohaterka i wykonać zadania wraz z nią. Trzeba odnaleźć zagubione zabawki i przejść labirynt. Świetna zabawa gwarantowana!

    Polecam tę książeczkę energicznym dzieciom, zapracowanym rodzicom i pomysłowym dziadkom :)

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,7 cm (77,2 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (57)

Guido van Genechten, Nie chcę być duży

Autor: Guido van Genechten

Ilustracje: Guido van Genechten

Tytuł: Nie chcę być duży

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2016

Format: 28,5 x 28,5

Ilość stron: 32

Wiek adresatów: od 3 lat

   Urocza opowieść o kangurku, który przełamał strach i postanowił opuścić bezpieczną i ciepłą kangurzą torbę swojej mamy, by móc poznawać i samodzielnie doświadczać świat.

   Mały kangurek, podobnie jak wiele innych małych dzieci, najlepiej czuł się przy mamie. W maminej torbie było sucho, ciepło, bezpiecznie i wygodnie. Poza tym siedząc w torbie mógł spokojnie obserwować świat bez konieczności samodzielnego poruszania się. Jego mama już od jakiegoś czasu próbowała go zachęcić do skakania na własnych nóżkach, ale synek nie dał się przekonać. Mama próbowała różnych sposobów - pokazywała mu jak żyją inne zwierzątka, ale kangurek był nieprzejednany. Mamie było już ciężko i coraz trudniej się poruszała, dlatego nie była w stanie dostać się wszędzie tam, gdzie chciał być kangurek. Aż wreszcie coś się zmieniło i kangurek się przełamał. Co skłoniło kangurka do wyjścia z torby mamy? Czy jego decyzja była dobra? Czy warto przełamać strach przed nieznanym?

     Bardzo prosta opowieść dla najmłodszych dzieci (i ich mam) mówiąca o tym, że kiedyś trzeba dorosnąć, przestać zachowywać się jak bezbronne maleństwo i spróbować samodzielnie poznawać świat. To, że puścimy mamy rękę nie oznacza, że ona zniknie. Mama zawsze będzie przy nas gotowa nam pomóc, wesprzeć, doradzić, ale to my sami musimy poznawać świat, by móc przeżyć coś ciekawego. Ja oczywiście doszukuję się w książeczce przesłań ukrytych, ale dla dzieci ta pozycja nie musi mieć moralizatorskiego, jej lektura może być zwyczajnie czystą przyjemnością. Tekst jest taki "ciepły", że czytając książkę można poczuć się jakby ktoś otulił nas ciepłym, mięciutkim kocem. Cudowne ilustracje dodają książce jeszcze uroku. Niektóre elementy obrazków wyglądają jakby były doklejone np. "wydzierane" chmurki, wycinane krzewy i liście czy inne elementy o ciekawych fakturach i wzorach. To bardzo ciekawy zabieg, przykuwa uwagę i zachęca do wielokrotnego przeglądania. Śliczne!

    To bardzo przyjemna lektura, zachęcam do niej zwłaszcza rodziców małych dzieci, które mają problem z odstąpieniem od mamy na krok i nie chcą nawet słyszeć o tym, że trzeba iść do żłobka, przedszkola, babci, sąsiadki czy niani.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,7 cm (76,5 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (56)

Guido van Genechten, Gustaw niestraszny duch

Autor: Guido van Genechten

Ilustracje: Guido van Genechten

Tytuł: Gustaw niestraszny duch

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2016

Ilość stron: 32

Wiek adresatów: od 4 lat

    Gustaw od zawsze był nietypowym duchem, wyjątkowym. Wyglądał i zachowywał się inaczej niż jego koledzy - duchy. Różnice uwydatniły się jeszcze bardziej, kiedy Gustaw poszedł do szkoły, w której głównym celem była nauka straszenia. Szybko okazało się, że w tej dziedzinie Gustaw nie czuł się dobrze. Nie potrafił i ... nie chciał tego robić. Został za to ukarany i odesłany do Opuszczonej Wieży. Jak skończyła się jego historia?

    Miły, życzliwy i przyjazny Gustaw uświadamia małemu czytelnikowi, że każdy ma prawo być tym, kim jest. Każdy z nas ma indywidualne cechy, które w połączeniu z osobowością i temperamentem składają się w całość. Nie można zmieniać się na siłę tylko dlatego żeby przypodobać się innym czy spełnić ich oczekiwania. Mamy prawo być sobą. Jedni są spokojni i stateczni, inni wybuchowi i "wszędzie ich pełno". Jedni dobrze czują się w towarzystwie, inni wolą samotniczy tryb życia i naprawdę lubią być sami ze sobą. Niektórzy są cisi, inni głośni. Nie trzeba tego zmieniać, możemy być tacy jacy jesteśmy (jeśli nikogo przy tym nie krzywdzimy). 

   Inny nie znaczy gorszy! To, że zachowujemy się czasem inaczej, nie znaczy, że musimy się zmienić. Czasem pewne cechy widać mniej, czasem bardziej, ale tak naprawdę nie ma dwóch takich samych osób. Nawet członkowie jednej rodziny mają inne potrzeby, zainteresowania, typy zachowań, tylko nie zawsze różnice "rzucają się w oczy". Każdy z nas ma jednak coś do zaofiarowania światu.

   Oczywiście dziecko zinterpretuje tekst w bardziej prosty sposób, nie będzie analizowało go tak szczegółowo i wyciągać głębszych wniosków. Dla dzieci najważniejsze będzie to, że można być szczęśliwym pozostając sobą, a także to, że warto akceptować osoby, które w pierwszym wrażeniu wydają się "inne", bo każdy z nas zasługuje na uwagę i szacunek.

   Guido van Genechten jest mi już znany z innych tekstów o tolerancji i akceptacji. To bardzo mądre książki, które mogą wspomóc proces wychowawczy. Autor jest jednocześnie ilustratorem swoich książek. Jego ilustracje uzupełniają treść, uwydatniają główny przekaz i są bardzo "wymowne". Świetnie oddają emocje bohaterów, a do tego są naprawdę piękne.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (75,8 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (55)

Cerasoli Anna, Wielkie odkrycie Bubal / Geometria faraona

Autor: Anna Cerasoli

Tytuł: Wielkie odkrycie Bubal

Wydawnictwo: Adamada

Ilość stron: 64

Wiek adresatów: od 6 lat

     Matematyka, zwana królową nauk, mimo swojego zaszczytnego tytułu nie wszystkim dobrze się kojarzy. Bardzo wiele osób jej nie umie i nie rozumie. Nie potrafi ogarnąć wszystkich prawideł i zasad. Pani Anna Cerasoli za pomocą serii swoich książeczek chce wzbudzić zainteresowanie tą dziedziną wśród dzieci. Czy ma szansę, by jej się to udało?
Z pewnością!!!

W pierwszej części - "Wielkie odkrycie Bubal" przenosimy się w czasu najbardziej odległe, w czasy ludzi pierwotnych, gdy nie znano nawet liczb. Ktoś mógłby pomyśleć, że było wtedy fajnie, bo nie trzeba się było uczyć, dzieci nie chodziły do szkoły, nie musiały uczyć się trudnej matematyki, tylko całymi dniami wylegiwać się na łące i patrząc w chmury marzyć. Okazuje się jednak, że bez znajomość liczb wcale nie jest łatwo funkcjonować. Pokazuje czytelnikom w jaki sposób Bubal radziła sobie z "liczeniem" owiec nie znając liczb, ale także uświadamia czytelnikom jak ważna jest umiejętność liczenia.

Autor: Anna Cerasoli

Tytuł: Geometria faraona

Wydawnictwo: Adamada

Ilość stron: 64

Wiek adresatów: od 6 lat

   W drugiej części przenosimy się w czasy starożytności (przy okazji poznajemy kilka ciekawostek historycznych). W czasach faraonów nauka prężnie się rozwijała w różnych dziedzinach. Wtedy potrafiono już zapisywać informacje, przekazywać swoją wiedzę innym i wykorzystywać ją w praktycznym działaniu. Szukano ułatwień w życiu codziennym i tak między innymi rozwinęła się część wiedzy matematycznej zwana geometrią. Starożytny Egipt to kraina piramid - perfekcyjnie wykonanego budownictwa. Budowle te powstawały z niezwykłą precyzją, z dbałością o szczegóły. Zanim jednak budowniczowie doszli do wprawy trzeba było poznać sposób na stawianie równej linii, by wszystko było równe. Tak wymyślono wyznaczanie linii prostych za pomocą naciągniętego sznura. Metodę tę wykorzystywano także w wyznaczaniu przydomowych ogródków i tym właśnie zajęli się mali bohaterowie opowiadania. 

    Obie pozycje pokazują, że matematyka może być fascynująca i ciekawa. Nie jest to kolejny nudny przedmiot w szkole, a dziedzina którą wykorzystujemy codziennie i która zdecydowanie nam życie ułatwia. Opowiadania uzmysławiają dzieciom, że bez podstawowej wiedzy w tym zakresie trudno byłoby nam wykonywać codzienne zadania. To świetna metoda na pokazanie matematyki w korzystnym świetle i zaprezentowanie jej atrakcyjnej strony. Książeczki wzbudzają zainteresowanie nauką, sprawiają, że dzieci chcą wiedzieć więcej, a już z pewnością będą wypatrywać kolejnych części serii (swoją drogą ciekawe ile ich będzie).

   Format książeczek jest poręczny - niewiele większy od zeszytu. Okładka jest usztywniona, a strony wykonane są z kredowego papieru. Bogate, kolorowe ilustracje uzupełniają tekst i doskonale obrazują treści matematyczne (i nie tylko).

  Jeśli chcecie się dowiedzieć w jaki sposób można tworzyć figury geometryczne za pomocą sznurka; zrozumieć dlaczego kwadrat należy do dwóch "rodzin" figur (i jakich) i w jaki sposób możemy przeliczać nie znając liczb zapraszam do lektury. Nawet jeśli macie już tę wiedzę to zachęcam do poznania punktu widzenia autorki. Książeczki pokazują, że matematyka nie jest wcale taka straszna jak się może wydawać. Co więcej, może być naprawdę interesująca!

Za możliwość przeczytania książeczek dziękuję Wydawnictwu Adamada