Angela Wilkes, Przyroda (seria: Moja pierwsza książka)

Autor: Angela Wilkes
Tytuł: Przyroda
Seria: Moja pierwsza książka
Wydawnictwo: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW"
Miejsce i rok wydania: Warszawa 1990
Ilość stron: 48
Wiek adresatów: od 6 lat

Zdjęcie okładki pochodzi z tej strony (zostało przeze mnie przycięte).

     Na końcu serii wisienka na torcie :) Choć ciągle marzy mi się mistrzowskie gotowanie, nadal lubię grzebać w papierkach i chętnie przypomniałam sobie moje dziecięce fascynacje książeczkami z serii "Moja pierwsza książka" w tym zakresie, to jednak ten tom serii podoba mi się najbardziej. Fakt, na maturze zdawałam biologię, ale mimo to nigdy jakoś szczególnie nie pałałam uczuciem do przyrody. Nie przechodziłam fascynacji zwierzętami jak większość dzieci, a wspaniałe pomniki przyrody, krajobrazy i rośliny podziwiałam bardziej z powodu walorów estetycznych, czy nawet związanych z latami tworzenia niż z pobudek badawczo-naukowych.

    Właściwie to nie potrafię wyjaśnić mojego zachwytu tą książką. Wiem, że mogłabym ją czytać nawet codziennie, a zamieszczone w niej zdjęcia przeglądać nawet kilkukrotnie każdego dnia i nigdy mi się nie znudzi. Do tej książki mam ogromny sentyment. Zamieszczone w niej pomysły zrealizowałam prawie w całości. Czułam się chyba przez to w jakiś sposób dowartościowana i... mądrzejsza. Możecie się śmiać, ale takie właśnie mam z nią skojarzenia i pewnie dlatego darzę ją takim szacunkiem. 

     Dzięki tej książce można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy i lepiej zrozumieć przyrodę. Na początek zaczynamy od stworzenia prywatnego muzeum, mini gablotek, w których możemy trzymać i podziwiać swoje skarby. Obserwowanie przyrody wymaga cierpliwości i wytrwałości, to cały proces poznawczy. Postępując zgodnie z instrukcjami zawartymi w książce będziemy mogli zobaczyć jak powstają różne roślinki. Jak wyglądają ich nasiona, w jaki sposób się je sadzi i pielęgnuje, by wykiełkowały. Swoje spostrzeżenia możemy opisać w specjalnym dzienniku przyrodnika, który będzie dla nas pamiątką doświadczeń i obserwacji. Z książki dowiemy się też jak pomóc zimą ptakom i czym je dokarmiać. Możemy zabawić się w roślinnych detektywów i sprawdzić "linie papilarne" drzew, czyli odciski kory drzewnej, a także tropy zwierząt. Wcześniej poznaliśmy uprawę kilku roślin z nasion, teraz możemy zobaczyć jak pąki drzew zamieniają się w liście. Możemy też zrobić pułapki na owady - to najczęściej wykonywane przeze mnie zadanie z tej książki. Wydawało mi się, że jak rozmieszczę takich sześć na polu babci, to wyczyszczę z nich ogród :) Jest także hodowla motyli i dżdżownic, pomysł na miniaturowy ogród oraz instrukcja suszenia roślin.

Szklany ogród, strony 30 - 31 - zdjęcie własne

Pułapka na owady, strona 27 - zdjęcie własne

   Podobnie jak w poprzednich książkach, także ta jest bardzo prosta w odbiorze, czytelna. Wszystkie zadania są dokładnie opisane. Oznaczone są wszystkie potrzebne materiały i przyrządy. Zdjęcia w skali 1:1 genialnie oddają magię proponowanych doświadczeń i działań. Są cudowne! Polecam cały cykl wydawniczy mimo, że ma on prawie 25 lat :) Wszystkie treści są aktualne i nie mniej ciekawe od tych zawartych we współczesnych poradnikach dla dzieci. Jeśli tylko macie możliwość zdobycia tych książek to nie wahajcie się ani chwili.

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Odnajdź w sobie dziecko (inne)

- Gra w kolory (biały)

Angela Wilkes, Co i jak? (seria: Moja pierwsza książka)

Autor: Angela Wilkes
Tytuł: Co i jak?
Seria: Moja pierwsza książka
Wydawnictwo: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW"
Miejsce i rok wydania: Warszawa 1991
Ilość stron: 48
Wiek adresatów: od 5 lat

Zdjęcie okładki pochodzi z tej strony.

    

    Tak się składa, że choć leniwym, to byłam całkiem kreatywnym i twórczym dzieckiem. Ciągle chciałam robić coś nowego. Wiecie już, że z gotowaniem mi nie szło, więc zajmowałam głowę innymi sprawami. Jednym z moich ulubionych zajęć było tworzenie własnej gazety... Miałam założony specjalny zeszyt, w którym  wszystko zapisywałam. Tworzyłam własne opowiadania, wierszyki, krzyżówki, rebusy, kolorowanki, uzupełnianki, "połącz kropki, a wyjdzie obrazek" i... oczywiście przepisy :) Artykułów pewnie było tam dużo więcej, niestety nie zachował się ani jeden "numer" mojego czasopisma :( Tworzenie własnych gazetek tak mi się spodobało, że miałam ochotę na więcej i szybciej, więc z czasem często kończyło się na wklejaniu wyciętych z innych gazet porad, mody, krzyżówek itp. W ten sposób odkryłam, że bardzo lubię babrać się klejem i wycinać co się da. Szukałam sposobów na rozwijanie nowej pasji za pośrednictwem książek dla majsterkowiczów, składanek origami i modnych wtedy propozycji "coś z niczego". Wtedy też trafiłam na kolejny tom serii "Moja pierwsza książka" - "Co i jak?". Zanim do tego doszło próbowałam jeszcze korzystać z porad szycia, szydełkowania i tworzenia zabawek z materiału, ale było gorzej niż z gotowaniem :) Mała Madzia się jednak nie poddawała. Mama zawsze wpajała mi, że nie jestem gorsza od innych, mimo, że gorzej się uczę i nie jestem specjalnie bystra to mam inne zalety, które z czasem na pewno się ujawnią. No, może niedokładnie tak to brzmiało, ale coś w ten deseń. Wiedziałam więc, że znajdę kiedyś coś w czym jestem co najmniej poprawna :) 

    "Co i jak?" to świetna pozycja dla tych, którzy jeszcze szukają swoich mocnych stron w twórczym (czy na początku odtwórczym) działaniu. W książce znajdziemy propozycje prac wyklejanych, składanych, stemplowanych. Z użyciem bibuły, papieru, papier-mache, filcu czy kilku materiałów na raz. Czytelnik ma możliwość wypróbować różne tworzywa i techniki. Ja wypróbowałam wtedy prawie wszystkie propozycje. W zasadzie poza jedną - magicznych latarni, bo nie miałam pod ręką dyni. Pokochałam wtedy pracę z papierem, i dalej szukałam już tylko pomysłów z użyciem tego materiału. Całkiem możliwe, że moje zainteresowanie scrapbookingiem narodziło się już wtedy. Jeśli połączyć tworzenie moich "gazetek", całe to wycinanie i wyklejanie, tworzenie różnego rodzaju kolaży mamy właśnie początek przygody ze scrapbookingiem, choć wtedy nie wiedziałam jeszcze, że coś takiego istnieje. Właściwie to znam to może od 5 lat...

Maska karnawałowa - Myszka, strona 15 - zdjęcie własne

Bibułkowe kwiaty (tu narcyz i tulipany), strona 23 - zdjęcie własne

I moja ulubiona propozycja, kukiełka z koperty - Klown, strona 31 - zdjęcie własne

     Propozycje prac w książce są dość łatwe i nie powinny sprawić dziecku trudności. Dobrze oczywiście, żeby ktoś dorosły czuwał nad dzieckiem podczas realizacji prezentowanych pomysłów. Każdy znajdzie tu coś ciekawego. Mamy bowiem oryginalne pisanki, karnawałowe maski, ozdoby z makaronu (które świetnie sprawdzą się jako upominek na Dzień Babci), kwiaty z bibuły (na Dzień Matki), ozdoby choinkowe, kukiełki z kopert (te robię co roku na zajęciach w świetlicy), lampiony z dyni, talerze z papier-mache, niepowtarzalny papier ozdobny i bileciki do prezentów, a dodatkowo nauczymy się pakować prezenty. Podobnie jak w poprzedniej części tutaj także przy każdym pomyśle podane są potrzebne materiały (ze zdjęciami) i narzędzia. Dokładna instrukcja wykonania krok po kroku, gdzie prawie każda czynność jest sfotografowana oraz gotowe przedmioty opatrzone zdjęciami w skali 1:1. Na początku znajduje się instrukcja korzystania z zawartych w książce informacji dotyczących wykonania poszczególnych przedmiotów.

    Myślę, że mimo iż obecnie jest ogromny wybór podobnych książek, to ta pozycja w żaden sposób od nich nie odstaje, jest ciągle aktualna i atrakcyjna. Dlatego, jeśli macie możliwość zdobyć ją dla swoich dzieci to gorąco polecam!

  Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Odnajdź w sobie dziecko (inne)

- Gra w kolory (biały)

Edit: Jest 16.30, post jest dawno opublikowany, a dla Was niewidoczny. Nie wiem co jest grane??? Sprawdzałam w Waszych paskach bocznych i Wy widzicie tylko poprzedni post :( 

Angela Wilkes, W kuchni (seria: Moja pierwsza książka)

Autor: Angela Wilkes
Tytuł: W kuchni
Seria: Moja pierwsza książka
Wydawnictwo: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW"
Miejsce i rok wydania: Warszawa 1991
Ilość stron: 48
Wiek adresatów: od 6 lat

Zdjęcie okładki pochodzi z tej strony.

     Tak sobie siedzę dzisiaj i przeglądam stare książki, i wygrzebałam serię z dzieciństwa "Moja pierwsza książka". "W kuchni" dostałam gdy miałam 9 lat, chyba od cioci Basi, choć nie jestem pewna. Pozostałe dwa tomy dostałam już "przechodzone" od kuzynów, bo widzieli, że w każde wakacje wypożyczam je w wiejskiej bibliotece :) Brakuje mi tylko tomu "Odkrycia".

    "W kuchni" trafiła do mnie (a nie do kuzynów) pewnie przez to, że byłam dziewczynką :) Wtedy to chyba pierwszy raz zaczęłam marzyć o własnym domku na wsi. Myślałam, że będę wzorową gospodynią, rewelacyjną kucharką, która oprócz gotowania doskonale potrafi piec ciasta i robić przetwory z warzyw i owoców. No cóż... marzenia nie zawsze się spełniają :p, ale ważne, że wtedy, przeglądając swoją piękną książkę głęboko w to wierzyłam. Wielokrotnie rozmyślałam nad wystrojem własnego domu i podwórka (koniecznie z altanką, drzewami owocowymi i różaną pergolą nad furtką) oraz wymyślałam tygodniowe menu, potrawy na wytworne przyjęcia i na popołudnia przy herbacie (moja babcia często zapraszała koleżanki na popołudniową kawę i ciasto).

W moich marzeniach było to mniej więcej coś takiego, tylko całkowicie oplecione różami.
Źródło zdjęcia

    Wróćmy jednak do książki... Zawiera ona 13 przepisów na pierniczki, lody, łódki z ziemniaków, mini pizze, owocowe musy, bułeczki, drożdżowe misie, babeczki na słodko i pikantnie, owoce w czekoladzie, dwa ciasta i czekoladowe trufle. W każdym przepisie podano składniki (wraz z ich zdjęciami w skali 1:1), listę potrzebnych przyborów kuchennych z ich ilustracjami oraz recepturę wykonania (prawie każdy krok przygotowania posiłku jest sfotografowany). Gotowe potrawy też opatrzone są zdjęciem, a te które są dekorowane dodatkowo zostały dokładnie opisane np w przypadku łódeczek z ziemniaków poszczególne części opatrzone są strzałkami prowadzącymi do komentarza (flaga z papryki, maszt z wykałaczki, żagiel z sera, pokład z papryki itp.). 

Owocowe musy, strona 27 - zdjęcie własne

Mini pizza, strona 25 - zdjęcie własne

     Książka jest bardzo czytelna, a potrawy łatwe do przyrządzenia. Rzeczywiste zdjęcia pozwalają kontrolować poprawność poszczególnych etapów przyrządzania smakołyków. Przed poznaniem przepisów mały czytelnik zapoznaje się z instrukcją korzystania z książki. Jest też 9 zasad, których początkujący kucharz musi bezwzględnie przestrzegać. 

      Moja Kornelia to już duża dziewczyna, nastolatka, ale myślę, że jak tylko wyzdrowieje i wstanie z łóżka to razem pójdziemy kucharzyć z książką w dłoni. Na pierwszy plan chyba pójdą mini pizze, a później może bułeczki? Na zdjęciu wyglądają tak apetycznie, że aż zmienia się mój stosunek do pieczywa :) A te babeczki... mhmm palce lizać!

Bułeczki, strona 31 - zdjęcie własne

    Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Odnajdź w sobie dziecko (inne)

- Gra w kolory (biały)

Edit:
Przy okazji pokażę Wam co między innymi przygotowała moja mamusia na 40-tkę mojego męża.
To à propos tego, że moje marzenia się jednak nie spełniły
i moja mamusia wolała zapobiec katastrofie... 
jeszcze bym potruła gości gdybym sama coś przyrządziła :p

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne