Dan Metcalf, Sekrety kamienia

Autor: Dan Metcalf
Ilustracje: Rachelle Panagarry
Tłumacz: Katarzyna Biegańska
Tytuł: Tajemnice kamienia
Seria: Przygody Lottie Lipton, tom 2
Wydawnictwo: Juka-91 (Dwukropek)
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 80
Wiek adresatów: 8 - 12 lat

    Ostatnio prezentowałam pierwszą część przygód rezolutnej Lottie Lipton, której akcja miała miejsce w nietypowym domu dziewczynki, czyli British Museum. Kolejna przygoda jest jeszcze ciekawsza, a żeby rozwiązać zagadkę trzeba będzie wyjść poza mury muzeum.

    W muzeum dochodzi do włamania, które jednak nie prowadzi do kradzieży. Lottie Lipton jest jednak przekonana, że nie był to wybryk chuliganów, a włamywacz musiał szukać czegoś konkretnego. Bohaterka szybko znajduje tajną wiadomość ze wskazówką pozwalającą trafić na Trójząb Neptuna. Legendarnego skarbu nikt nigdy wcześniej nie widział, więc nie ma pewności czy w ogóle istnieje. Dyrektor muzeum, który tylko szuka pretekstu by zwolnić Bertrama, wuja Lottie, stawia swojemu pracownikowi ultimatum. Lottie, Bert i wierny dozorca Reg mają tylko 12 godzin na wypełnienie zadania, a "śledztwo" wcale nie będzie łatwe. Na szczęście trzy mądre głowy mają łatwość w rozwiązywaniu zagadek, kojarzeniu faktów i rozszyfrowywaniu wskazówek.

   Druga część serii o Lottie Lipton jest jeszcze bardziej emocjonująca, trzymająca w napięciu i ciekawsza. Czytając książkę uczestniczymy w rozwiązywaniu tajemnicy Trójzębu Neptuna, choć muszę przyznać, że to bardzo trudne. Lottie, Bart i Reg muszą wyjść z muzeum i szukać wskazówek poza nim. W ten sposób trafiają do Big Bena, a właściwie... Wieży Elżbiety (nazwa przyjęta w 2012 roku). Big Ben to nazwa jednego z pięciu dzwonów na wieży - wiedzieliście? W książce znajdziecie więcej takich ciekawostek i smaczków. Na końcu książki znajduje się mini słowniczek, w którym znajdują się wyjaśnienia trudniejszych pojęć. Za słowniczkiem mamy też kilka nowych ciekawostek oscylujących wokół poruszanej w książce tematyki. Jest też zaszyfrowany (alfabet Morse`a) list od Lottie do czytelników, klucz do alfabetu znajdziemy w rozdziale trzecim.

    Książka przeznaczona jest dla dzieci w średnim wieku (najlepiej 9 - 11 letnich), które lubią rozwiązywać zagadki i poznawać tajemnice, ale też nie stronią od samodzielnego zgłębiania wiedzy na co dzień. Znajduje się tu wiele odniesień do historii różnych zakątków świata, ale stanowią raczej uzupełnienie posiadanych już informacji czy zarysu poruszanej tematyki. Tekst pisany jest w dużych odstępach, więc łatwo się go czyta. Krótkie rozdziały pozwalają na czytanie fragmentami (rozdziałami).

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Juka-91

oraz 

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Czytamy nowości (data premiery 10.04.2017r.)

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 0,7 cm (38,8 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (18)

Dan Metcalf, Klątwa egipskiego kota

Autor: Dan Metcalf
Ilustracje: Rachelle Panagarry
Tłumacz: Katarzyna Biegańska
Tytuł: Klątwa egipskiego kota
Seria: Przygody Lottie Lipton, tom 1
Wydawnictwo: Juka-91 (Dwukropek)
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 80
Wiek adresatów: 8 - 12 lat

    Co łączy dziewięcioletnią Lottie Lipton i pełne niezwykłych eksponatów z całego świata Muzeum Brytyjskie? Otóż mała dziewczynka mieszka w nim! Dzięki czemu dokładnie zna każdy jego zakamarek, każdy nawet najmniejszy przedmiot i jego umiejscowienie. Lottie twierdzi nawet, że tak dobrze zna rozkład muzeum, że spokojnie mogłaby przejść po nim z zamkniętymi oczami.

    Już samo miejsce zamieszkania bohaterki jest fascynujące, ale to nie wszystko! Lottie wychowywana jest przez swojego wuja, który jest kustoszem w British Museum. W związku z tym dziewczynka od najmłodszych lat "karmiona" jest niezwykłymi opowieściami związanymi z różnorodnymi kulturami, tradycjami i historią wielu narodów. Dziewczynka zna mnóstwo historycznych ciekawostek. Sama ma zainteresowania detektywistyczne, uwielbia tajemnice i zagadki, i chętnie próbuje je rozwikłać. Dlatego gdy w muzeum ginie najnowszy nabytek, niezwykle cenny, niepowtarzalny złoty posążek kota egipskiego, bohaterka od razu postanawia działać. Szybko łapie trop i krok po kroku, wraz z wujem Bertem i dozorcą Regiem, próbuje odnaleźć zgubę. By tego dokonać cała trójka musi się nieźle nagłówkować i rozwiązać tajemnicze zagadki, w tym także takie, które napisano szyfrem...

    Lottie Lipton jest bardzo rezolutna i odważna. Może być wzorem do naśladowania przez jej rówieśników i nieco starsze dzieci. Dziewczynka jest ambitna, zdeterminowana, obowiązkowa i zawzięta (w dobrym tego słowa znaczeniu). Łatwo kojarzy fakty, logicznie myśli i jest wytrwała, nie poddaje się łatwo. Młody czytelnik może próbować swoich sił w rozwiązywaniu zagadek razem z bohaterką (ma czas na zastanowienie w odpowiednim momencie, przed przeczytaniem odpowiedzi). Dodatkowo pozna wiele nowych informacji i ciekawostek na temat zgromadzonych w muzeum artefaktów. Na końcu książki znajduje się mini słowniczek, w którym znajdują się wyjaśnienia trudniejszych słów (myślę, że te wyjaśnienia mogłyby być nieco obszerniejsze i bardziej dokładne). Za słowniczkiem mamy też kilka nowych ciekawostek oscylujących wokół poruszanej w książce tematyki. Jest też labirynt i zaszyfrowany list od Lottie do czytelników (spokojnie, znajdziemy też do niego klucz).

    Książka przeznaczona jest dla dzieci w średnim wieku (najlepiej 9 - 11 letnich), które lubią rozwiązywać zagadki i poznawać tajemnice, ale też nie stronią od samodzielnego zgłębiania wiedzy na co dzień. Znajduje się tu wiele odniesień do historii różnych zakątków świata, ale stanowią raczej uzupełnienie posiadanych już informacji czy zarysu poruszanej tematyki. Tekst pisany jest w dużych odstępach, więc łatwo się go czyta. Krótkie rozdziały pozwalają na czytanie fragmentami (rozdziałami).

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Juka-91

oraz 

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Czytamy nowości (data premiery 15.02.2017r.)

- 12 książek u Wiedźmy - zwierzę

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 0,7 cm (38,1 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (17)

Joanna Olech, Porwanie

Autor: Joanna Olech
Ilustrator: Joanna Olech
Tytuł: Porwanie
Seria: Szkoła Detektywów Emila Wykopka
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 86
Wiek adresatów: 8 - 12 lat

    Bardzo udana, polska odpowiedź na popularny ostatnio wśród dzieci nurt czytelniczy, jakim jest powieść detektywistyczna.

    Maurycy, Benio, Kordula, bliźniaczki Misia i Wisia oraz chomik Pyszczek, uczniowie Szkoły Detektywów Emila Wykopka bez wahania podejmują się śledztwa, które ma wyjaśnić nagłe zniknięcie ich mistrza - założyciela szkoły. Nieustraszona paczka przyjaciół nie zważając na niebezpieczeństwo z miejsca podejmuje się poszukiwań profesora. To grupa naprawdę bystrych dzieciaków, dlatego bez trudu podejmują trop, analizując pozostawione na miejscu zdarzenia ślady. Spryt i determinacja powodują, że mimo pewnych "zgrzytów" między sobą dążą do rozwiązania sprawy. Podczas śledztwa odwiedzają kilka ciekawych miejsc, łączą ślady z faktami, zauważają wiele powiązań zaobserwowanych tam szczegółów ze sprawą porwania. Jaki będzie finał tych poszukiwań? Jakie konsekwencje poniosą mali detektywi?

     Świetnie zbudowana akcja, z rosnącym napięciem wraz z nowymi, pojawiającymi się co rusz śladami. Młody czytelnik będzie mógł sam poprowadzić śledztwo, bo nie wszystkie tropy są nazywane wprost i jednoznacznie przypisane konkretnym faktom. Czytelnik wie, że bohaterowie wiedzą jak te ślady połączyć, ale samodzielnie może połączyć wszystkie poszlaki. Finał akcji może być zaskakujący dla dzieci i stanowi doskonały wstęp do rozpoczęcia serii o grupie detektywów.

     Książka sprzyja samodzielnemu czytaniu. Ogromna, wyraźna czcionka (16 czy nawet 18), świetne rozmieszczenie tekstu na stronach, które nie przytłacza czytelnika i dopełniające całość, proste ilustracje autorki. Także język, którym posługuje się autorka dostosowany jest do młodych odbiorców. Podoba mi się wspomnienie Lassego i Mai w galerii sławnych detektywów (większość dzieci, która sięgnie po tę książkę na pewno będzie wiedziała kim są te postaci). Historia porwania profesora Emila Wykopka poprowadzona jest rzetelnie, z dbałością o szczegóły (dokładne zbadanie dowodów i tropów, opis postaci, łączenie miejsc i osób z kolejnymi śladami). 

   Świetna pozycja dla żądnych przygód chłopców i dziewczynek w wieku szkolnym. Bardzo przyjemna lektura.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka (OCZY)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 1,5 cm (66,9 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (49)

Jurgen Banscherus, Tajemnica gangu niebieskich

 Autor: Jurgen Banscherus

Ilustrator: Ralf Butschkow
Tytuł: Tajemnica gangu niebieskich
Seria: Detektyw Kwiatkowski na tropie
Wydawnictwo: Akapit Press
Miejsce i rok wydania: Łódź 2006
Ilość stron: 69
Wieka adresatów: 7 -11 lat

    Detektywa Kwiatkowskiego poznałam za sprawą "Znikających wrotek". Tym razem chłopiec wziął udział w rozwiązywaniu o wiele bardziej tajemniczej zagadki. 

    Któregoś dnia Kwiatkowski został zwabiony w pułapkę i...tam spotkało go coś okropnego, mrożącego krew w żyłach! Dzielny chłopak jednak niezrażony niebezpieczeństwem postanowił rozwikłać tajemnicę gangu niebieskich. Kto należy do szajki? Czym się ona zajmuje? 

    No nie powiem, pomysł na tę historię jest ciekawy i oryginalny. Jest ryzyko, strach, zagrożenie i niepewność. Duża, wyraźna czcionka sprzyja samodzielnemu czytaniu. Ilość tekstu na stronie nie przytłacza i nie przeraża nawet początkujących czy "niedzielnych" czytelników. Książkę czyta się błyskawicznie. Napisana jest bardzo prostym i przystępnym językiem. W zasadzie wszystko super tylko... znów mi czegoś brak. Kwiatkowski myśli, że jest bardzo bystrym i spostrzegawczym detektywem, ale tak naprawdę gdyby nie pomoc cioci Olgi nie wpadłby na żaden trop. Mam też wrażenie, że sprawa rozwiązuje się samoistnie, bez zaangażowania chłopca. To co mu się przytrafia w toku sprawy też jest mało prawdopodobne, a już na pewno żaden rodzic nie obyłby się bez zawiadomienia policji w takiej sytuacji - wszak zagrożone było zdrowie dziecka... Wejście do ciemnego, nieznanego i podejrzanego miejsca dla kilkulatka też nie jest niczym normalnym. Dziecko powinno być jednak bardziej odpowiedzialne i świadome grożących mu niebezpieczeństw. Tak, tak, to tylko książka, ale czy mamy pewność, że któryś z małych czytelników nie chciałby wcielić się w rolę Kwiatkowskiego i w rzeczywistości próbować naśladować jego postępowanie?

    Zanim po lekturę sięgną dzieci, zachęcam rodziców do sprawdzenia jej treści i zdecydowanie czy ich pociechy nie wyciągną z niej negatywnych wzorców, a jedynie będą się świetnie bawić.

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory (żółty)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,5 cm (47,7 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (38)

Heinz Janisch, Pan Jaromir na tropie klejnotów

Autor: Heinz Janisch
Tytuł: Pan Jaromir na tropie klejnotów
Powieść detektywistyczna dla dzieci
Ilustrator: Ute Krause
Wydawnictwo: Bona
Miejsce i rok wydania: Kraków 2013
Premiera: 27 lutego 2013
Ilość stron: 96
Książka dla dzieci od 9 lat.

Zdjęcie książki pochodzi z tej strony.

     Tytułowy Pan Jaromir to... bardzo mądry jamnik, który został towarzyszem lorda Hubera - emerytowanego detektywa. Obaj tworzą bardzo udany duet. Bystry i spostrzegawczy jamnik nie jest tylko  kompanem ekscentrycznego lorda Hubera, pełni także funkcję jego asystenta. Bardzo szybko niezwykła para detektywów podejmuje się rozwiązania pierwszego zadania - tajemnicy kradzieży klejnotów. W tym celu przenieśli się do słynnego kurortu Bad Grunberg. To tam w hotelu "Nad jeziorem" doszło do przestępstwa. Nietypowa para detektywów dzięki wnikliwej obserwacji gości hotelowych i otoczenia, przy pomocy pewnego fortelu szybko wskazała sprawców.
        Główni bohaterowie książki przypominają mi Sherlock`a Holmes`a i Herkules`a Poirot`a. Podobnie podchodzą do rozwiązywania spraw zwracając uwagę na szczegóły i zachowanie podejrzanych. Mają nienaganne maniery i bardzo kulturalne słownictwo. Pan Jaromir potrafi nawet mówić po angielsku i chętnie czyta prasę codzienną w tym języku. Lubi wplatać w swe wypowiedzi angielskie sformułowania, które oczywiście tłumaczone są dla czytelników. Książka pozwala młodym czytelnikom wczuć się w rolę detektywów, którzy sami na podstawie stopniowo ujawnianych dowodów próbują dociec prawdy. Treść książki pisana jest specyficznym językiem. Początkowo wydawało mi się, że jest on za trudny dla młodych odbiorców i być może treść jest zbyt chaotyczna (czy za szybka), ale później zmieniłam zdanie. To właśnie język autora nadaje tajemniczości i odpowiedniego klimatu i sprawia, że czytelnik łatwo utożsamia się z bohaterami. Sama świetnie ubawiłam się przy lekturze książki. Choć domyślałam się rozwiązania sprawy zniknięcia klejnotów to na pewno nie połączyłabym odpowiednio faktów w taki sposób, by zrozumieć jak doszło do kradzieży. Jestem ciekawa kolejnych przygód detektywów i metod ich działania. Ich następna sprawa dotyczyła będzie kradzieży obrazu dokonanej w pewnym muzeum.... przy czym nikt nie widział, by obraz opuścił mury muzeum. Może następnym razem rozwiązanie sprawy pójdzie mi łatwiej, bo wiem już jak współpracuje ta szczególna para :)

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Katarzynie

z Wydawnictwa BONA

Książkę przeczytałam w ramach swojego wyzwania

"Odnajdź w sobie dziecko"