J. T. Ellison, Pocałunek śmierci

Autor: J. T. Ellison
Tytuł: Pocałunek śmierci
Wydawnictwo: Harlequin
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2014
Ilość stron: 348

Zdjęcie okładki pochodzi z tej strony.

    Dla detektyw Taylor Jackson miniony tydzień był szczególnie trudnym okresem. Poniedziałkowe zgłoszenie dotyczące brutalnego morderstwa popełnionego na ciężarnej Corinne Wolff to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Szybko się okazuje, że zabójstwo nie będzie jedynym przedmiotem skomplikowanego śledztwa pani porucznik. Cała sprawa każdego dnia wzbogaca się o nowe fakty i ... paragrafy.  Jakby tego było mało, nad Taylor zawisły czarne chmury. Nie dość, ze ktoś usilnie chce ją ośmieszyć, zawstydzić i zdyskredytować, to jeszcze wydział wewnętrzny (Biuro Odpowiedzialności Zawodowej) dokładnie patrzy jej na ręce. Wydawać by się mogło, że to za dużo jak na jedną osobę, i jeden tydzień. Otóż to jeszcze nie wszystko!

    Przyznam, że nie chciałabym być w skórze Taylor Jackson, ale to na szczęście twarda i nieugięta sztuka, i potrafi sobie radzić nawet w najtrudniejszej sytuacji. Wielkim wsparciem są dla niej najbliżsi współpracownicy, przyjaciółka Sam oraz bardzo męski i odważny narzeczony Baldwin.

    To pierwsza książka autorki, którą czytałam i na pewno nie ostatnia. Spodobała mi się postać Taylor, sposób w jaki radzi sobie ze śledztwem, jak współpracuje ze swoją ekipą, a także jej życie prywatne, którego dużą część poznajemy w tym tomie, i jak mi się zdaje nie tylko w tym. Autorka wzbudza w czytelniku chęć poznania jej dalszych poczynań - zwłaszcza związanych z pewnym typem, ale też zachęca do sięgnięcia po poprzednią część, chociażby po to, by dowiedzieć się coś więcej w sprawie zabójcy o pseudonimie Królewna Śnieżka. Fabuła książki jest bardzo intrygująca. I choć od razu wiedziałam kto jest sprawcą, to miło było obserwować śledztwo. Książkę czyta się szybko ze względu na przystępny język i napięcie umiejętnie rozłożone w tekście. Taylor nie jest doskonała, ale naprawdę da się lubić. Wieczory w jej towarzystwie były interesującym doświadczeniem.

    Gorąco polecam wszystkim miłośnikom thrillerów!



Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z Wydawnictwa:

Recenzja trafia do Bazy Syndykatu Zbrodni 

Alex Kava, Płomienie śmierci

Recenzję zgłaszam na konkurs ZwB

Autor: Alex Kava
Tytuł: Płomienie śmierci
Wydawnictwo: Mira/Harlequin
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2013
Ilość stron: 401

Zdjęcie pochodzi tej strony.

     To już 12 książka autorki, której bohaterką jest Maggie O`Dell. Agentka FBI jest obecnie po rozwodzie, niedawno przeżyła postrzał w głowę i teraz wszyscy patrzą jej "na ręce", w szczególności jej nowy szef - Raymond Kunze. Właśnie dostaje wezwanie do pożaru starych magazynów, na razie wiadomo o jednej ofierze śmiertelnej. Czy będzie ich więcej? Maggie strasznie nie lubi pożarów, źle jej się kojarzą i prześladują w snach. Wszystko to z powodu tragicznej śmierci ojca, gdy Maggie była małą dziewczynką. Teraz dodatkowo niepokoi się o swojego przyrodniego brata Patricka, który poszedł w stronę ojca i również został strażakiem.

       To nie pierwsze podpalenie w mieście w ostatnim czasie, ale pierwsze z ofiarą śmiertelną. A to nie koniec. Wkrótce płoną dwa kościoły i inne miejsca. Szaleniec jest coraz groźniejszy. Rozpoczyna się walka z czasem, ofiar przybywa. Agentka pragnie jak najszybciej rozwikłać zagadkę, ale potworny ból głowy skutecznie jej to utrudnia. Zadanie nie jest wcale łatwe. Coś nie gra w tej sprawie, coś w faktach i dowodach niepokoi bohaterkę, a czas biegnie nieubłaganie. Czy sama będzie kolejnym celem? Takie śliczne, twarde babki przyciągają przecież szaleńców, którzy lubią trudne wyzwania. Jak będzie tym razem?

        Początkowo trudno mi było wgryźć się w akcję, bo zwyczajnie nie była wciągająca. I tak przez ponad 100 stron. Później gdy autorka odkryła kolejne "karty" akcja zaczęła nabierać tempa. Wreszcie sama podjęłam wyzwanie i chciałam pomóc agentce w rozwiązaniu tej sprawy. Częściowo miałam rację, więc byłabym pomocna w rozwikłaniu zagadki. Mimo to finał mnie zaskoczył i... zdenerwował! Chcę kolejnej części! Bo jak to tak??? Tak nie wolno traktować czytelników! No nic, i tak nic nie przyspieszę. Muszę cierpliwie czekać na kolejną część, która już zapowiada się ciekawie. A tymczasem pozostaje mi zgłębić pozostałe części serii z agentką O`Dell, bo do tej pory przeczytałam tylko dwie. Chętnie przeczytam o sprawie Stocky`iego albo historii dwóch chłopców rażonych prądem i znalezionych w lesie (o czym sprytnie wspomina autorka).

        Książkę polecam miłośnikom serii, ale także tym, którzy lubią rozwiązywać kryminalne zagadki i chętnie sięgają po thrillery i kryminały.

         Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z Wydawnictwa:

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu (3 cm)

- Trójka e-pik (lipiec - żywioł)

Charlotte Link, Grzech aniołów

Autor: Charlotte Link
Tytuł: Grzech aniołów
Wydawnictwo: Sonia Draga
Miejsce i rok wydania: Katowice 2012
Ilość stron: 301


Zdjęcie pochodzi z tej strony.

     Rodzina Beerbaumanów od lat zmaga się z mroczną tajemnicą, którą skutecznie ukrywa przed światem. Pomogła im w tym przeprowadzka do innego miasta, gdzie mogli zacząć wszystko na nowo. Janet i Phillip choć są małżeństwem od 25 lat to nie stanowią pary idealnej. Już na początku małżeństwa Janet dopuściła się zdrady, co więcej tkwiła w tym związku przez 6 lat. To zdarzenie rzutowało na całe dalsze życie wszystkich członków rodziny - Janet, Phillipa oraz bliźniaków Maria i Maximiliana. Żaden z nich nie zdawał sobie sprawy, że aż tak bardzo...

     Wiosną 1995 roku, na kilka tygodni przed opuszczeniem kliniki psychiatrycznej przez Maximiliana dochodzi do nieoczekiwanych wydarzeń. Janet wyrusza z Niemiec do swojego rodzinnego kraju - Anglii, Mario wybiera się ze swoją dziewczyną na wakacje do Prowansji, Phillip nagle zostaje sam. Coś wisi w powietrzu... tylko co?!

     Do książek Charlotte Link zachęca wielu blogerów, ostatnio dołączyła do nich koleżanka z pracy wręczając mi 5 książek autorki i mówiąc, że po prostu muszę je przeczytać. Książki na półce leżały ponad miesiąc i nie umiałam się do nich zabrać. Jednak biorąc pod uwagę grudniową odsłonę wyzwania Book-Trotter - literatura niemiecka i fakt, że "Lasy w płomieniach" Nory Roberts skończyłam wcześniej niż planowałam sięgnęłam po pierwszy z góry tytuł z pożyczonego stosiku. Przyznam, że postawiłam jej wysoko poprzeczkę, bo skoro tyle osób chwali książki autorki to muszą być one niesamowite, niezwykle wciągające i porażające. Z takim nastawieniem... trochę się zawiodłam. Choć książka obejmuje tylko niecałe trzy tygodnie z życia bohaterów, to pierwsza połowa książki strasznie mi się dłużyła i mnie nużyła. Taki odbiór książki spowodowany jest najpewniej zbyt wygórowanym oczekiwaniom względem książki. Autorka ma ciekawy, przystępny język, a pomysł na treść jest fenomenalny. Nie powiem, momentami to nawet miałam gęsią skórkę, a niektóre zdania czytałam dwa razy z niedowierzania, ale... tylko w drugiej połowie książki. Szkoda, że ten początek jest słabszy, ten niesmak rzutuje na odbiór całej książki. Nie mniej jednak opowiedziana przez autorkę historia jest mocna, może niezaskakująca, ale ciekawa i oryginalna. Książkę polecam fanom kryminałów, pod warunkiem, że nie będą oczekiwać od niej mistrzostwa w sztuce pisarskiej.

Książkę przeczytałam w ramach grudniowej odsłony Book-Trotter

Recenzja trafia do Bazy Syndykatu Zbrodni 

Przeczytam tyle, ile mam wzrostu

Nora Roberts, Lasy w płomieniach

Autor: Nora Roberts
Tytuł: Lasy w płomieniach
Wydawnictwo: Świat Książki
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2012
Ilość stron: 400
Oprawa: miękka

Zdjęcie pochodzi ze strony Weltbildu

    "Lasy w płomieniach" to dopiero druga powieść Nory Roberts, którą miałam okazję przeczytać i muszę przyznać, że choć ta książka jest dość przewidywalna, a zakończenie łatwe do przewidzenia to zadziwia mnie fakt, że autorka potrafi pisać różnymi stylami. Pewnie powiecie "Ooo przeczytała dwie książki i uważa się za eksperta!". Pewnie, że ekspertem nie jestem, ale byłby to naprawdę niesamowity zbieg okoliczności, że akurat te dwie powieści tak się różnią :) Myślę, że to nie przypadek. Poprzednia książka autorki to "Dziedzictwo", którą odebrałam jako romans z wątkiem kryminalnym, natomiast "Lasy w płomieniach" mają w sobie coś z thrillera, a romans (a nawet dwa) są raczej miłym dodatkiem :)

      Rowan Tripp jest członkiem zespołu strażaków-skoczków, zwanych Zulies, wraz z którym co roku gasi pożary lasów w Montanie. To jej żywioł, jest odważna, silna, wytrzymała, do tego myśli strategicznie dzięki czemu świetnie sprawdza się jako dowódca. Niestety akcje gaśnicze są niebezpieczne i nieprzewidywalne. W jednej z takich akcji ginie jej partner Jim i choć nie jest odpowiedzialna za to zdarzenie to całą tę sytuację niejednokrotnie przeżywa w na nowo w swoich snach - koszmarach.

     Nadszedł nowy sezon - grupa rekrutów i stary zespół zaczynają walkę z żywiołem. Szybko okazuje się, że to lato nie będzie takie poprzednie. W bazie zjawia się Dolly, a wraz z nią problemy, które w szczególności dotykają Rowan. Niedługo w okolicy dochodzi do morderstwa, co jeszcze bardziej podsyca atmosferę i wprowadza zamęt. Niestety na tym się kończy, teraz każdy z ekipy Zulies musi mieć się na baczności. Szalejące pożary i mordercza, wielogodzinna walka z ogniem nie sprzyja rozluźnieniu i niczego nie ułatwia. Czy aresztowanie podejrzanego coś wyjaśni? Czy sprawa znajdzie rozwiązanie? A może to nie koniec? Obok całego zamieszania rozgrywa się coś zupełnie przeciwnego. Rowan łamie swoje prywatne zasady i zaczyna spotykać się z kolegą "po fachu", do tego rekrutem. To nie jedyny romans pojawiający się w książce. Obok gorącego romansu głównej bohaterki rodzi się uczucie goszczące w sercu jej ojca, zwanego Iron Man`em do pewnej rozwódki. 

     Powieść o niestrudzonej grupie strażaków, choć z przewidywalnym zakończeniem jest bardzo ciekawa. Autorka stara się stale budować napięcie i intrygować czytelnika. Gdy tylko coś zaczyna się wyjaśniać, dostajemy nową "bombę", która zmusza do przemyśleń... no chyba, że ktoś rozgryzł samą autorkę :) Bardzo podoba mi się przedstawienie życia toczącego się w bazie i opisy przebiegu akcji gaśniczych. Nawet nie wiedziałam, że istnieją grupy strażaków-spadochroniarzy walczących z ogniem od środka. Zaraz po przeczytaniu książki poszperałam w Internecie i odnalazłam informacje o podobnej grupie z Syberii, którzy w tym roku mieli bardzo trudną akcję, w której większość z nich zginęła. Autorka przed napisaniem powieści musiała zgłębić wiedzę na temat tej organizacji, bo w książce jest wiele dokładnych opisów sprzętów, procedur skoków do pożaru czy metod ich gaszenia. Ponadto autorka doskonale poradziła sobie z przedstawieniem świeżego, szalonego i spontanicznego uczucia rodzącego się pomiędzy Rowan a Gullem oraz dojrzałe i głębokie pomiędzy Lucasem a Ellą. Książka uświadomiła mi, że mam ochotę na więcej spotkań z twórczością autorki i chętnie poznam inne jej pozycje. Życzę wszystkim miłej lektury :)

Wydawnictwo:

Za możliwość przeczytania książki pięknie dziękuję Agnieszce z Weltbild 

* * * * * * * * * *

Ratujmy Wydawnictwo Świat Książki!

https://www.facebook.com/RatujmySwiatKsiazki

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania Trójka e-pik (zagraniczna powieść z dreszczykiem).

Recenzja trafia do Bazy Syndykatu Zbrodni 

Tess Gerritsen, Śladem zbrodni

Autor: Tess Gerritsen
Tytuł: Śladem zbrodni
Wydawnictwo: Mira/Harlequin
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2012

Zdjęcie: źródło

     Kolejne spotkanie z twórczością Tess Gerritsen tylko mnie utwierdziło w przekonaniu, że kolejne pozycje autorki mogę brać "w ciemno". Dostałam dokładnie to czego oczekiwałam: kryminalną zagadkę przyprawioną lekkim (nieprzesadnym) romansem, tajemnicę i napięcie utrzymujące się do końca książki. Jedyną skazą książki są dość często pojawiające się literówki, ale nie jest to wina autorki i nie ma wpływu na fabułę.

           

   Gdy Beryl przypadkiem dowiaduje się, że wersja na temat śmierci rodziców, którą do tej pory ją karmiono jest nieprawdziwa, postanawia poznać prawdę. Bez wahania udaje się do Paryża, by szukać śladów, które mogą pomóc rozwikłać zagadkę. Szybko okazuje się, że z takiego obrotu sprawy nie wszyscy są zadowoleni. Niespodziewane przeszkody przekonują tylko Beryl i jej brata Jordana, że w śmierć rodziców musiał być ktoś wplątany. Życie rodzeństwa jest coraz bardziej zagrożone. Giną kolejne osoby, których zadaniem była ochrona Tavistocków. Na szczęście jest przy nich Richard, który daje z siebie wszystko, by ich chronić, w czym bardzo pomocne są umiejętności nabyte podczas służby w CIA sprzed laty. Tylko cudem udaje im się ocaleć i rozwiązać tajemnicę.

      Na początku książki trudno było mi w nią "wejść" ze względu na dużą ilość postaci. Jednak zaraz po ich przyjeździe do Paryża sytuacja nabiera tempa i ciekawi coraz bardziej. Autorce udało się zbudować napięcie, dzięki wspaniałą grą odkrywanych faktów. Przyznam, że próbowałam przechytrzyć rodzeństwo i wcześniej rozwikłać zagadkę. Jednak moje zdolności szpiegowskie są... kiepskie i dałam się zaskoczyć finałem (choć nie do końca, bo część tajemnicy rozszyfrowałam sama :) Książkę bardzo dobrze się czyta. Widać, że autorka potrafi budować napięcie, w każdej tworzonej przez siebie historii. Miło było powrócić do tego gatunku. Kiedyś czytałam, że niektórzy zastanawiają się czy autorka pisze romanse z wątkiem kryminalnym, czy thrillery z wątkiem romansowym. Myślę, że po przeczytaniu tej książki nikt nie będzie miał wątpliwości.

     Podsumowując: "Śladem zbrodni" to wspaniała lektura o wartkiej akcji, z odpowiednią dawką tajemnicy i zaskakującym zakończeniem.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z Wydawnictwa:

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Mariusz Zielke, Wyspa dla dwojga i...

     "Wyspa dla dwojga i inne historie o miłości i zbrodni" Mariusza Zielke to książka, którą miałam przyjemność wygrać w lutym 2012 na blogu Sabinki :) 

         Po przeczytaniu książki miałam bardzo mieszane uczucia i nie wiedziałam co o książce myśleć. Jednak im więcej dni mija od przeczytania książki (27.06.2012) tym książkę odbieram bardziej pozytywnie :) Z całą pewnością książka jest specyficzna i na pewno nie trafi we wszystkie gusta. Jeśli ktoś szuka romansidła niech nie czyta. ... jednak książka jest tak intrygująca, że nie sposób jej nie doczytać :) Te cztery opowiadania (czy raczej nowele) są zupełnie inne niż pozostałe historie miłosne. Autor pokazuje miłość w zupełnie innym wymiarze! Okazuje się, że kochać można na wiele sposobów i nie zawsze jest to słodkie, uskrzydlające uczucie wywołujące "motyle w brzuchu". Miłość bywa trudna, niezrozumiała, zaborcza, zdradliwa. Mimo tych wszystkich trudności miłość może być trwała...

         W każdej z przedstawionych historii pojawia się zbrodnia - czasem wynikająca z fanatyzmu, czasem z zazdrości czy zemsty. Autor łączy miłość ze zbrodnią w sposób nieprawdopodobny, wręcz surrealistyczny, szokujący, momentami irytujący. Ostatnia opowieść była dla mnie już "przesadzona" - ociekająca krwią i brutalnością osadzona  fikcyjnej krainie, ale łączącej się z faktami dotyczącymi historii świata. Poza tym bohater tej ostatniego opowiadania zaprasza na egzekucję znane osobistości m.in. księżnę Dianę i Cristiano Ronaldo. Tyle, że Ronaldo miał 12 lat gdy Diana zginęła w wypadku...

        Tak czy inaczej warto przekonać się, w jaki sposób można pisać o miłości i zbrodni odbiegając od utartych schematów. Dla mnie lektura choć dostarczyła mieszanych uczuć jest ciekawym literackim doświadczeniem.

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Tess Gerritsen, Osaczona

     Miranda Wood oskarżona o zamordowanie swojego kochanka Richarda Tremaina znajduje się w beznadziejnej sytuacji. Niestety choć jest niewinna to wszystkie dowody przemawiają przeciwko niej. Szczególnie fakt, że ciało Richarda znaleziono w łóżku w jej sypialni. Kobieta od razu trafiła do aresztu. Nikt nawet przez chwilę nie pomyślał, że mogłaby być niewinna. Jakie było, więc zaskoczenie, gdy zaraz po wyznaczeniu ekstremalnie wysokiej kaucji przez sąd Miranda została zwolniona. Ktoś anonimowo wpłacił należną kwotę. Jej przyjaciele w całej tej sytuacji odwrócili się od niej, więc nie miała pojęcia kto postanowił jej pomóc. Szybko okazało się, że wyjście na wolność nie oznaczało życia w bezpieczeństwie. Ktoś czyhał na jej życie, najpierw próbując ją przejechać, później (...). Wszystkie te zdarzenia sprawiły, że brat Richarda Chase miał coraz więcej wątpliwości co do winy Mirandy. Właściwie to już po pierwszym spotkaniu wiedział, że kobieta o tak łagodnym, głębokim spojrzeniu nie byłaby zdolna do zbrodni. Wkrótce razem pragną dociec prawdy.

     Oj już dawno nie czytałam książki, która tak mnie zaskoczyła. Do końca nie wiedziałam kto jest winny, choć w międzyczasie kilkakrotnie zmieniałam swój typ sprawcy :) Autorka świetnie manewrowała faktami, nie ujawniając całej prawdy - w ten sposób dawkując napięcie, które ciągle rosło. Oprócz kryminalnego wątku pojawia się wątek miłosny. Ale spokojnie! Uczucie głównych bohaterów nie zaburza interesującej fabuły, jest wpleciony ze smakiem i bez przesady. Miranda i Chase są bardziej realistami niż romantykami, więc bronią się przed rodzącym się uczuciem, które jak wiedzą powstaje na kruchych fundamentach.

     Po przeczytaniu pierwszej książki Tess Gerritsen "Labirynt kłamstw" wiedziałam, że będę chciała czytać kolejne (i szukać tych wydanych wcześniej). Intrygująca okładka tylko podsyciła moje zainteresowanie. Lektura "Osaczonej" utwierdziła mnie natomiast w przekonaniu, że autorkę mogę dodać do listy "ulubionych" :)

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z Wydawnictwa:

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Alex Kava, Dotyk zła

     Książka Alex Kavy jest rewelacyjna!!! Zachwyciła mnie od pierwszej kartki i choć od razu wiedziałam kto jest winny - trzymała w napięciu do ostatniej strony! Podejrzewam, że do końca 2012 roku zostanie ona moim TOP 1.

    W małym, prowincjonalnym miasteczku zadaniem szeryfa Nicka Morelli było wypisywanie mandatów, ratowanie psów i od czasu do czasu uciszanie bójek w barze czy oględziny wypadków samochodowych, które zdarzały się bardzo rzadko. Nawet w najgorszych koszmarach nie przyśniło mu się to co zdarzyło się nagle... Pewnej nocy do jego drzwi zapukał zdenerwowany, miejscowy chłopak z informacją, że znalazł coś strasznego. Gdy Morelli pojechał na wskazane przez chłopaka miejsce odnalazł zwłoki małego chłopca. Danny Alverez wyglądał jakby spał, niestety liczne rany na jego ciele wskazywały na to, że tak nie jest. Tak zaczyna się koszmar Nicka i wszystkich mieszkańców Platte City.

    Wkrótce do miasteczka przybywa Maggie O`Dell agentka FBI, specjalistka od portretów psychologicznych seryjnych morderców. Agentka natychmiast odkrywa podobieństwo zbrodni dokonanej na małym Danny`m do innych przestępstw dokonanych w ten sam sposób, jednak sprawca poprzednich morderstw zaledwie 3 miesiące wcześniej został stracony.

    W trakcie śledztwa dochodzi do kolejnego zabójstwa, w miasteczku narasta panika. Ludzie obwiniają Nicka, że nic nie robi, że nie potrafi sobie poradzić z rozwiązaniem zagadki. Na domiar złego jego siostra Christine, reporterka lokalnej gazety nie patrząc na nic pisze artykuły dotyczące ofiar i nieudolności śledztwa ośmieszając w ten sposób Nicka. Dochodzenie trwa nadal. Szeryf i agentka O`Dell mimo braku poparcia u policji i mieszkańców za wszelką cenę próbują dociec prawdy i nie dopuścić do dalszego nieszczęścia. Niestety nie udaje im się. Znika następny chłopiec, tym razem to siostrzeniec Nicka, więc presja jest jeszcze większa. Morderca czując na plecach oddech Maggie i Nicka spieszy się...
    W książce zło przybiera najmniej oczekiwaną formę! Jest tam gdzie nikt się go niespodziewa, ba nawet wstyd mu pomyśleć o czymś takim.

    Ta niezwykła powieść nie pozwalała mi się od siebie oderwać. Dziś* w nocy miałam jeszcze 1/4 książki do przeczytania i choć wiedziałam, że trzeba wstać o 7:00 czytałam do końca.... skończyłam o 2:50, ale warto było :) To pierwsza książka autoki, którą czytałam, ale już wiem, że Alex Kavę mogę dodać do listy ulubionych autorów. Jeśli tylko pozostałe jej pozycje są choć w połowie tak dobre to i tak wiem, że będą świetne. O książce słyszałam już 10 lat wcześniej, jeszcze na studiach - pamiętam jak koleżanka z grupy tak się zaczytywała, że brała ją ze sobą wszędzie. Zdarzyło jej się nawet z tego powodu opuścić niektóre wykłady. Nareszcie i ja miałam okazję przeczytać tę książkę. Cóż żałować mogę tylko tego, że stało się to tak późno.

    Jestem zachwycona językiem autorki, prostym, bezpośrednio trafiającym do czytelnika. Niezwykle ciekawa fabuła, wciągające wątki sprawiają, że czytanie jej jest prawdziwą ucztą - choć miewa momenty drastyczne. Cieszę się, że agentkę Maggie O`Dell mogę spotkać także w innych książkach Alex Kavy, bo jest sympatyczną i "prawdziwą" postacią, żadną wyidealizowaną, superbohaterką. Ma swoje wady i zalety, potrafi odczuwać empatię, ból, strach, niemoc. Oj już bym chciała przeczytać kolejną książkę z nią w roli głównej.
    Dla mnie to zdecydowany hit! Stoi w jednym rządku z "Nie mów nikomu" Harlana Cobena, "Czerwone liście" Paulliny Simons, "Aniołów powodzi" Joanny Hines czy "Jaskinią filozofów" Somozy. Cudna książka!

* Recenzja z 27.03.2012r.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z Wydawnictwa:

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Antoinette van Heugten, Dotknąć prawdy

     "Dotknąć prawdy" to jedna z najbardziej wstrząsających książek jakie czytałam. Z całą pewnością okres świąteczny nie sprzyja tak trudnym tytułom. Jednak nie żałuję... książka jest warta przeczytania.
      Max Parkman nastoletni pacjent szpitala psychiatrycznego w Maitland zostaje oskarżony o zabójstwo innego pacjenta szpitala - Jonasa. Dowody wydają się być niezaprzeczalne. W pokoju z martwym Jonasem Maxa odnajduje jego matka. Chłopiec jest zakrwawiony, a w ręce trzyma domniemane narzędzie zbrodni - zakrwawiony grzebień. Danielle Parkman niewiele myśląc próbuje zabrać syna i uciec ze szpitala. Sytuacja wydaje się być beznadziejna - oboje zostają przyłapani, a dowody jednoznacznie wskazują winnego. Jednak Danielle tak łatwo się nie poddaje, ryzykując wiele próbuje uratować syna przed więzieniem. Sama będąc adwokatem wiele ryzykuje angażując się w proces jednak nie wyobraża sobie by mogło być inaczej. Jej pełna determinacji postawa bardzo mi imponuje - głęboko wierzy synowi i za wszelką cenę chce mu pomóc. Momentami byłam na nią zła za jej nieodpowiedzialne zachowanie, jednak jej zdecydowanie i poświęcenie pomogło jej osiągnąć cel.
      Poznajemy też matkę Jonasa - Marianne Morrison, kobietę równie oddaną swojemu choremu dziecku. Marianne poświęciła karierę zawodową na rzecz syna, odrzuciła swoje marzenia, by być zawsze obok syna. Wszystko wskazuje na to, że jest idealną matką... tylko czy naprawdę jest taka kryształowa?
     Wstrząsający proces uświadamia nam, że nie wszystko jest takie na jakie wygląda. Przedłużający się proces odkrywa niewyobrażalną i przerażającą prawdę. Aż trudno uwierzyć w takie rozwiązanie sprawy intrygującego zabójstwa.

     Książka jest dopracowana w najdrobniejszych szczegółach, wspaniale rozbudowane postaci i zaskakujący finał sprawiają, że o książce nie można tak łatwo zapomnieć. Uwielbiam ten rodzaj powieści, choć muszę przyznać, że teraz czas na coś spokojniejszego - muszę uspokoić emocje, bo "Dotknąć prawdy" porusza dogłębnie.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z:

 Baza recenzji Syndykatu ZwB

Edit 30.12.2011r: Nie potrafię przestać myśleć o książce! Czytam o wspaniałych podróżach Martyny Wojciechowskiej, które są niezykłe, a jednak co jakiś czas odkładam książkę i myślę o matce Jonasa... Nie mieści mi się w głowie, że można własnamy dziecku regularnie wyrządzać krzywdę i czerpać z tego radość i satysfakcję. To potworne! Nie mogę o tym zapomnieć!

Gerritsen Tess, Labirynt kłamstw

     "Labirynt kłamstw" to pierwsza książka tej autorki jaką czytałam - przekonał mnie opis z tyłu książki :)

Są to dwie historie w jednej książce, więc podzielę jej opis.

 

      "Telefon o północy"
     Sarah nawet nie przypuszczała, że informacja o śmierci męża to nie całe zło, które wydarzy się w najbliższych dniach... Dla młodej mężatki ta wiadomość była ogromnym ciosem, jeszcze dobrze nie poradziła sobie z szokiem po stracie męża gdy okazało się, że najprowdopodobniej nie był on tym za kogo się podawał. Przez cały ten czas ją oszukiwał. Wiedziona instynktem, wierząc, że Geoffrey żyje postanowiła go odnaleźć. By poznać prawdę musiała udać się do Europy. Nie wiedziała komu ufać: policji? CIA? Ma tylko jednego sprzymierzeńca Nick`a O`Harę, ale czy on na pewno jest po jej stronie?

     "Bez odwrotu"

     Cathy nawet nie przypuszczała, że w ciągu ułamku chwili jej życie może tak bardzo się zmienić... Była spokojną kobietą o w miarę monotonnym życiu. Jednak moment gdy potrąciła nieznajomego przechodnia diametralnie odmienił wszystko. Szybko okazało się, że Victor przed wypadkiem został postrzelony. Nie wiadomo dlaczego, Cathy mimo strachu i bólu po śmierci przyjaciółki postanowiła mu zaufać i razem z nim uciekać i zdobyć dowody, by potwierdzić prawdę. Sytuacja była trudna, wiedzieli już, że w całe to zamieszanie wmieszany jest rząd, nie wiedzieli komu ufać. Na szczęście uciekinierom najpierw pomógł były mąż Cathy, a potem przyjaciele z okresu studiów Victora...

     Autorka świetnie tworzy klimat książki. W obu powieściach intryga goni intrygę, nie wiadomo komu ufać i na kim można polegać. W obie sprawy wplątani są najwyżsi przedstawiciele państwa, więc sytuacja wydaje się bez wyjścia... Książka wywołuje w czytelniku różne uczucia gdyż obok wątków spiskowych, kryminalnych pojawia się romans. Tess Gerritsen ma lekkie pióro, bez trudu tworzy ciekawą fabułę na każdym kroku zadziwiając czytelnika.
     Mając mało czasu dawkowałam sobie książkę rozdziałami, jednak co doszłam do końcówki jakiegoś rozdziału to pojawiający się na końcu wątek nie pozwalał się oderwać i czytałam dalej.

     Szkoda, że nie wygrałam tej wielkiej kumulacji w totka... nie musiałabym już pracować i tylko bym czytała :) Kupiłabym sobie duży dom, w którym stworzyłabym piękną bibliotekę, z jednej strony przy ścianie postawiłabym półkę ze słojami z herbatą i stanowisko do jej parzenia (kawa oczywiście też, bo zawsze jak siadam do czytania to najpierw piję kawę). W pomieszczeniu byłaby też wygodna kanapa, na której leżąc  czytałabym i mały stoliczek, na którym kładłabym filiżankę i ciastka.

     Nie potrzebowałabym drogich samochodów, ubrań, egzotycznych podróży... tylko takie "swoje" miejsce, w którym mogłabym się zatracić w każdej chwili. Och...

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Monice z:

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Heather Graham, Noc kosa

     "Moira Kelly przyjeżdża do Bostonu, by spędzić Dzień Świętego Patryka w gronie rodziny i przyjaciół. Chce przy okazji przedstawić nowego chłopaka. Tymczasem w domu czeka na nią jej dawna miłość - Dan O`Hara. Wkrótce obaj mężczyźni zaczynają rywalizować o względy Moiry, starając się zdyskredytować rywala w jej oczach. Nie ma jednak czasu na uczuciowe rozterki, ponieważ nad stałymi bywalcami irlandzkiego pubu zawisło śmiertelne niebezpieczeństwo. Mnożą się akty zła. Już nie wiadomo, komu można zaufać, a kto jest zdrajcą. Błędna ocena wydarzeń może kogoś kosztować życie..."

     Tak jak nie można oceniać książki po okładce tak kolejny raz przekonałam się, że nie należy sugerować się tytułem. Książka stała na półce kilka miesięcy, jej tytuł jakoś mnie nie zachęcał, ale przeczytałam "Zatokę Huraganów" Heather Graham, która bardzo mi się spodobała i postanowiłam się przełamać... Z czystym sumieniem mogę przyznać, że "Noc kosa" to jak do tej pory najlepsza książka Heather Graham jaką czytałam.

     Poza fabułą książki strasznie spodobała mi się postać Dan`a O`Hara :) Tajemniczy przystojniak, dawna miłość Moiry dziwnym zbiegiem okoliczności zawsze był tam gdzie coś się działo :) Jednak nawet gdyby Dan nie był takim wspaniałym mężczyzną jakim go stworzyła autorka to książka i tak byłaby wciągająca :p

    Książkę czytałam kilka miesięcy temu dlatego nie będę się rozpisywać, w obawie, że pomylę jakieś istotne fakty. Po prostu Moira po przyjeździe do domu, odkrywa, że w pubie jej rodziców dzieje się coś niepokojącego, ludzie szepczą przy stolikach. Niedługo potem przyjaciel rodziny Seamus usłyszał jakieś niepokojące strzępy rozmowy, czy było to coś wspólnego z planowanym przyjazdem działacza politycznego Jacoba Brolina? Tego Seamus już nie wyjawił, bo został zabity...

Baza recenzji Syndykatu ZwB