Waldemar Cichoń, Cukierku, Ty łobuzie!

Autor: Waldemar Cichoń
Ilustrator: Dariusz Wanat
Tytuł: Cukierku, Ty łobuzie!
Wydawnictwo: Dreams
Miejsce i rok wydania: Rzeszów 2016 (Wyd. III)
Ilość stron: 63
Wiek adresatów: 6 - 10 lat

    W ubiegłym tygodniu organizowałam w szkole spotkanie autorskie z Panem Waldemarem Cichoniem, autorem książek dla dzieci z serii o Cukierku. Przed spotkaniem miałam okazję zapoznać uczniów klas I - III z początkowymi rozdziałami pierwszej części serii - "Cukierku, Ty łobuzie!". Już po spotkaniu, na spokojnie doczytałam pozostałe rozdziały. I muszę przyznać, że po tej lekturze myślę, że mogłabym pokochać koty niemal tak bardzo jak psy :)

Autor czytający fragment swojej książki.

Opowieść o Cukierku.

     Cukierek to nowy członek rodziny w domu Marcela i jego rodziców. Poprzednia właścicielka nie mogła uwierzyć, że z czwórki kociąt rodzina wybrała właśnie tego - psotliwego, nieprzewidywalnego, niesfornego, upartego, gapowatego i nieobliczalnego. No cóż, skoro Marcel nie chciał odpuścić... W nowym domu Cukierek od pierwszych chwil udowadnia, że życie z nim nie będzie łatwe. Na pierwszej wizycie u weterynarza przynosi wstyd swoim opiekunom. Ciągle łobuzuje - ucieka z domu, niszczy ubrania i inne rzeczy w domu, ale jednocześnie jest słodki i kochany - jest inspiracją do pisania wierszy, talizmanem szczęścia w grach zespołowych i największą atrakcją przyjęcia urodzinowego.

     Przygody Cukierka bardzo przypadły mi do gustu. Opisane w barwny i zabawny sposób zainteresowały nie tylko mnie, ale także moich uczniów i ich wychowawców, którzy uczestniczyli w zajęciach czytelniczych. Duża, wyraźna czcionka ułatwia samodzielne czytanie także początkującym czytelnikom. Zwierzęcy bohater, który jest jednocześnie narratorem opowieści jest dla dzieci bardzo atrakcyjny, do tego zabawne ilustracje, które dopełniają całości. Świetna lektura, zainteresuje nawet dzieci, które do tej pory stroniły od książek.

Autograf

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory (zielony)

- Grunt to okładka - nieoczywistość (nienaturalnej wielkości głowy Marcela i Cukierka)

- Polacy nie gęsi - ukochane zwierzątko

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 1,1 cm (32,6 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (24)

Aleix Cabrera, Księżniczka Zosia i jej kot

Autor: Aleix Cabrera
Ilustrator: Rocio Bonilla
Tytuł: Księżniczka Zosia i jej kot
Seria: Księżniczki kochają zwierzęta
Wydawnictwo: Adamada
Miejsce i rok wydania: Gdańsk 2015
Ilość stron: 36
Wiek adresatów: od 5 lat

   Mała Zosia zastanawiała się jak powinna się zachowywać, by przypominać prawdziwą księżniczką. Wiedziała tylko, że wspinanie się po drzewach, bieganie i krzyki to zachowanie, które nie przystoi wzorowej księżniczce. Wkrótce Zosia dostała kota, wraz ze wskazówką, że powinna go naśladować. Oj nie było to łatwe zadanie. Im bardziej Zosia się starała, tym bardziej coś szło nie tak. Na szczęście w końcu zrozumiała jak należy postępować.

    Choć tytuł i okładka sugerują, że to książka głównie o kocie, to tak naprawdę jest o czymś innym. Kot jest tu tylko środkiem przekazu, którego autor użył, by uświadomić czytelnikom, jak ważna jest siła charakteru i co tak naprawdę oznacza. Po lekturze tej krótkiej pozycji dzieci zrozumieją, że warto być sobą, bo każdy z nas jest inny. Mamy różne charaktery, potrzeby, zainteresowania, ale wszyscy jesteśmy tak samo ważni. 

    Na końcu książeczki znajduje się mini-poradnik na temat opieki nad kotem, a dokładniej o sposobach porozumiewania się z pupilem i zasadach jego pielęgnacji. Dowiemy się z niego także co nieco o specyficznym zachowaniu się kotów.

   Kolejna książeczka z serii "Księżniczki kochają zwierzęta", która zachwyca swoim przekazem. Każda uczy młodych czytelników czegoś innego, w delikatny sposób wpajając istotne wartości i zasady życiowe. Książeczki momentami są zabawne, a innym razem wzruszające. Wspaniałe ilustracje wzmacniają i uzupełniają odbiór treści. To bardzo wartościowe pozycje, pomocne w procesie wychowawczym, nawiązywaniu więzi pomiędzy rodzicami a dziećmi i inicjowaniu ważnych rozmów.

Za możliwość przeczytania książeczki dziękuję Wydawnictwu Adamada

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka - zwierzę

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,3 cm (8,5 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (8)

Sue Bentley, Niezwykły przyjaciel (Magiczny Kotek)

Autor: Sue Bentley
Tłumacz: Michał Zacharzewski
Ilustrator: Angela Swan
Tytuł: Niezwykły przyjaciel
Seria: Magiczny Kotek
Wydawca: Grupa Wydawnicza Foksal
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2015
Ilość stron: 107
Wiek adresatów: 6 - 10 lat

    Czy może być coś gorszego niż złamana noga na początku wakacji, gdy mamy dziesięć lat? Dla Madzi oznacza to niemożność wyjazdu z najlepszą przyjaciółką na wieś, ale też brak możliwości korzystania z najlepszych atrakcji w mieście. Załamanej dziewczynce humor poprawia czarno-biały kotek, który  niespodziewanie pojawia się w życiu małej bohaterki.

    Płomyk nie jest zwyczajnym kotkiem. Jest magicznym, zwierzęcym księciem, dziedzicem Lwiego Tronu. By odzyskać siłą odebrany tron musi nabrać olbrzymiej, magicznej mocy. Może to osiągnąć tylko ukrywając się pod postacią zwykłego kotka. Właśnie w takiej postaci pojawia się w parku, w którym siedzi Madzia. Dziewczynka przygarnia kotka przez co zyskuje prawdziwego przyjaciela.

   To niewiarygodne, jak taka mała, puszysta kuleczka może odmienić życie dziecka. Madzia odżyła. Opieka nad kotkiem sprawiła, że dziewczynka już się nie nudziła, a złamana noga przestała jej doskwierać. Szybko okazało się, że te wakacje wcale nie będą takie złe. Madzia w krótkim czasie poznaje Helę, opiekującą się Burzą - magicznym pieskiem. Dziewczynki mogą teraz dzielić się swoimi tajemnicami, wspierać się i wspólnie spędzać lato.

   Dzieci w wieku młodszoszkolnym uwielbiają książki o zwierzątkach, a w szczególności o kotkach i pieskach. Tu mamy ich ulubionych bohaterów i szczyptę magii. Ponadto książka pokazuje jak rodzi się prawdziwa przyjaźń, daje nadzieję na poprawę sytuacji gdy jest nam źle, uczy wrażliwości i empatii oraz pozwoli choć częściowo zaspokoić potrzebę posiadania pupila.

   Duża, wyraźna czcionka ułatwia samodzielne czytanie młodszym uczniom. Prosty, przystępny język pomaga w zrozumieniu tekstu. Polskie imiona powodują, że przedstawiona w książce historia staje się bliższa czytelnikowi i łatwiej można się utożsamić z bohaterkami. Jestem przekonana, że książka spodoba się zarówno dziewczynkom, jak i chłopcom.

Za książkę dziękuję Agnieszce z Grupy Foksal

Książkę przeczytałam w ramach następujących wyzwań:

- Odnajdź w sobie dziecko (książka o kotku)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu (1 cm)

- 52 książki w 2015