Stanecka Zofia, Fredek i nadciągający kataklizm

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marta Szudyga
Tytuł: Fredek i nadciągający kataklizm
Seria: Czytam główkuję
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 50
Wiek adresatów: od 5 lat

    Nauka czytania, dobra zabawa, gimnastyka szarych komórek i wychowanie do wartości w jednym. "Fredek i nadciągający kataklizm" to niezwykle ważna pozycja da młodszych dzieci (od 5 lat).

    Kim jest Fredek? To postać pochodząca z innego świata - Pedanterii. Mądra i przyjaźnie nastawiona do Ziemi i jej mieszkańców. Fredek szybko nawiązał kontakt z dziećmi z małego miasteczka i razem z nimi spędzał czas. Jego osoba nie spodobała się jednak pani Wandzi, właścicielki sklepu, która była podejrzliwa co do niego, tylko dlatego, że wyglądał inaczej. Gdy tylko posterunkowemu Gwizdale zaginęła najdorodniejsza kura, kobieta bez wahania wskazała przybysza jako sprawcę zajścia. Gdzie się podziała kura? Jaka była przyczyna jej zaginięcia? I kto pomógł w jej odnalezieniu?

   Niewielka książeczka uczy, że nie można oceniać innych na podstawie wyglądu czy pochodzenia. Nie można bać się obcych i od pierwszej chwili posądzać ich o złe zamiary. Oczywiście, w kontaktach z nieznajomymi należy zachować ostrożność, ale nie można z góry zakładać, że obcy jest naszym wrogiem. 

   Na każdej stronie pod tekstem i ilustracją znajdują się łamigłówki, uzupełnianki, wyklejanki (specjalnie przygotowane naklejki znajdują się z tyłu książki) i inne zabawy logiczne. Dodatkowo co kilka stron znajduje się większe zadanie zajmujące całe dwie strony. Łamigłówki ćwiczą liczenie, czytanie ze zrozumieniem, spostrzegawczość i logiczne myślenie. Mają różne poziomy trudności, choć nie jest to specjalnie oznaczone. Myślę, że jak dla pięciolatków to niektóre są nawet bardzo trudne. Jest to więc pozycja dla dzieci szczególnie inteligentnych, ale szczerze mówiąc to nie przypominam sobie innej serii tak ambitnej dla najmłodszych. "Czytam główkuję" jest więc serią szczególną, wyjątkową. Duża, wyraźna czcionka ułatwi czytanie. Brakuje mi tylko słowniczka z trudniejszymi słowami, bo tych tutaj jest nie mało (jak na przedział wiekowy odbiorców).

    Serię polecam szczególnie dzieciom, które nudzą się na zajęciach przedszkolnych, potrzebują więcej, a najlepiej bawią się gdy poszerzają swoją wiedzę i sami do tego dążą. Bardzo fajna pozycja!

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Zofia Stanecka, Basia i przyjaciele. Titi

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Titi
Seria: Basia i przyjaciele
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 24
Wiek adresatów: od 3 do 8 lat

    Z roku na rok świat się robi coraz mniejszy. Ludzie bez przerwy przemieszczają się z miejsca w miejsce i to nie tylko w czasie wakacji. Mieszają się języki, tradycje, kultura i narodowości. Większość z nas czuje się nie tylko Polakami, Europejczykami, ale po prostu obywatelami świata - każdy zakątek jest teraz niemal na wyciągnięcie ręki i chętnie z tego korzystamy. No właśnie! Tylko dlaczego niektórym z nas tak trudno jest zaakceptować odmienność na polskiej ziemi?

    Titi to czarnoskóry kolega Basi. Do Polski przyjechał ze zniszczonej ogromną powodzią wyspy Haiti i tu trafił pod opiekę do nowych rodziców. Chłopiec dopiero uczy się polskiego języka i często kojarzy sobie nowe słowa z konkretnymi obrazami czy kolorami. Gdy któregoś dnia wybiera się z nowymi rodzicami na plac zabaw, na ulicy mija ich wrogo nastawiony pan. Mężczyzna używa obraźliwych słów w stosunku do Titi. Chłopiec słów tych nigdy wcześniej nie słyszał, ale od razu wyobraził sobie, że są one tak ciężkie jakby zrobione z kamienia. Czuje niechęć i odrazę płynące z wnętrza przechodnia, ale zupełnie tego nie rozumie. Jest mu przykro i źle, od razu poczuł niepokój i brak bezpieczeństwa. Rodzice od razu zareagowali na tę sytuację zwracając mężczyźnie uwagę, następnie na osłodę udali się na pyszne drożdżówki, a stamtąd na plac zabaw. Choć w parku Titi spotkał swoje koleżanki z przedszkola Basię i Anielę, które chciały się wspólnie z nim bawić to chłopiec nadal był niespokojny. Przetwarzał w głowie nieprzyjemną sytuację z ulicy. Jak zareagowała Basia słysząc niepokojące słowa? Co zrobili dorośli? Dlaczego w ogóle doszło do tej sytuacji?

   Wszelkie przejawy rasizmu są niedopuszczalne! Sami w czasie wojny traktowani byliśmy jak gorszy naród, czując przy tym głęboką niesprawiedliwość, złość, rozczarowanie. Niestety teraz w Polsce nie brakuje nietolerancji, a nawet przejawów agresji względem imigrantów, uchodźców czy osób o innym kolorze skóry, nawet jeśli urodziły się w Polsce. Problem ten oczywiście występuje wszędzie, ale mnie wstyd jest zwłaszcza za naszych rodaków. Dzieci często tego nie rozumieją. Dla nich nie ma problemów z innością, to za sprawą dorosłych i pod ich wpływem dostrzegają różnice.

   Książka "Basia i przyjaciele. Titi" pokazuje, że nikt nie jest lepszy ani gorszy. Każdy jest tak samo piękny, choć na inny sposób. Myślę, że też książka dla dorosłych, którzy może nawet nieświadomie dają swoim dzieciom zły przykład niepotrzebnymi (często nieprzemyślanymi, bezpodstawnymi) komentarzami. Nawet w tekście mamy przykład (celowo użytego) takiego komentarza "zabierają nam pracę, nieroby" - to albo tak, albo tak. Sama słyszałam podobne słowa na temat imigrantów. Inność wcale nie jest zła, wszyscy jesteśmy inni, nawet członkowie tej samej rodziny. Basia i Anielka na swój sposób przekonują Titi, że wszyscy się różnimy, ale nikt nie jest gorszy czy lepszy, wszyscy jesteśmy równi i mamy te same prawa do godnego życia.

   Bardzo mądra i ważna pozycja. Smutna, choć z pozytywnym zakończeniem. Nam, dorosłym, pokazuje, że nieskomplikowane, niewinne dziecięce podejście do życia jest lepsze, czystsze i właściwsze, choć to oczywiście przy okazji, bo książka jest przede wszystkim o tolerancji. 

     Książkę polecam do czytania z dzieckiem w momencie pojawienia się problemu nietolerancji (bez względu na jej podłoże i powód), ale niekoniecznie dla dzieci, które nie spotkały się z poruszanym problemem. Dosadne słowa przerażają i mogą wywołać łzy zanim doczyta się całość.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 0,8 cm (44,9 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (22)

Zofia Stanecka, Basia i biblioteka

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Basia i biblioteka
Seria: Basia
Wydawnictwo: Egmont 
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 24
Grupa wiekowa: 3 - 7 lat

     Seria "Basia" to przeznaczone dla dzieci w wieku przedszkolnym teksty ułatwiające dzieciom zrozumienie świata, nawiązanie relacji koleżeńskich, akceptację reguł i zasad społecznych oraz poznanie własnych potrzeb, uczuć i problemów.

    W przedszkolu Basi następuje wielkie poruszenie. Grupa Basi ma uczestniczyć w warsztatach z autorką książek, odbywających się w bibliotece. Zanim to nastąpi wychowawczyni grupy, pani Marta, opowiada dzieciom czym jest biblioteka i co można w niej robić. Podczas warsztatów dzieci będą mogły poczuć się jak prawdziwi pisarze, tworząc bohaterów własnych książek. Zanim do tego dojdzie, pani Róża, autorka książek dla dzieci powie na czym polega jej praca i co jest najważniejsze w tworzeniu książek.

    Lektura tej króciutkiej książeczki dostarczy dzieciom całe mnóstwo nowych informacji. Mali czytelnicy dowiedzą się czym jest biblioteka, jak funkcjonuje oraz jak należy się w niej zachować; poznają tajniki pracy pisarza i zrozumieją, że każdy może być twórcą jeśli tylko pozwoli uwolnić się swojej wyobraźni. Opis warsztatów bibliotecznych pozwoli dzieciom oswoić się z czymś nowym, z czymś co prawdopodobnie sami wkrótce będą mogli doświadczyć. Kontakt z tekstem nasunie dzieciom pewnie wiele pytań, na które bez problemu odpowiedzą rodzice czy nauczyciele. Książka może być świetnym wstępem przed pierwszą wizytą dziecka w bibliotece.

    Doceniam bardzo wartości dydaktyczne i wychowawcze serii, ale mnie najbardziej urzeka w niej zrozumienie przez autorkę uczuć dziecka, przewidywalność jego zachowań, reakcji, komentarzy. Dzięki temu wszystkie tomy są bardzo prawdziwe, realne, rzeczywiste. Warto wspomnieć także o ilustracjach, które są proste, niedoskonałe, ale dzięki temu łatwiej trafiają do dzieci. Nawet przypominają nieco dziecięce rysunki - kontury odznaczające się mocnym kolorem, niepełne ich wypełnienie farbą lub kredką. Pani Marianna Oklejak przy tym wszystkim potrafi przemycić wszystkie emocje, które w danym momencie towarzyszą bohaterom książki, wszystko maluje się idealnie na ich twarzach. To niezwykłe, ilustratorka nieodmiennie zachwyca mnie przemyślaną wizją sytuacji, szczegółami swoich ilustracji. Wszystko dopracowane jest co do najdrobniejszego detalu.

   Książeczkę, jak i całą serię polecam rodzicom dzieci w wieku przedszkolnym, dzieciom uczącym się samodzielnego czytania oraz nauczycielom.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Łów słów - AS (BASia)

- Czytamy nowości (data premiery marzec 2017)

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 0,7 cm (34,2 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (15)

Zofia Stanecka, Basia i jej przyjaciele. Anielka/Antek

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Anielka
Seria: Basia i przyjaciele
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 24
Wiek adresatów: od 3 do 8 lat

    Anielka to bardzo grzeczna, spokojna i dojrzała jak na swój wiek dziewczynka. Mieszka na poddaszu z mamą malarką, czasem pomieszkuje z nimi także tata, który jest artystą, który występował w wielu różnych miejscach. Tego dnia dziewczynka wypatrywała właśnie ojca, który miał wrócić do domu, ale ten nie nadchodził. Mama, której żal było córki, pomyślała, że dobrym sposobem na umilenie czasu oczekiwania córce może być wizyta z nocowaniem jej przyjaciółki Basi. To był strzał w dziesiątkę! Dziewczynki świetnie się bawiły. No bo czy może być coś lepszego na smutki niż wsparcie przyjaciela [wiem, wiem słodycze też są w rankingu wysoko, ale to krótkotrwały efekt]? 

   W książce poznajemy różne wymiary przyjaźni, wszystkie są równie dobre i ważne. Przyjaźń między ludźmi, pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem i między dzieckiem a przytulanką. Warto pamiętać o tym, że gdy nam smutno i źle to nie musimy w tym stanie trwać samotnie. Koniecznie trzeba poprosić o pomoc przyjaciela - z nim zawsze jest nam raźniej, a wszystko co złe wydaje się mniej straszne.

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka (czasoumilacz - zabawa)
- Cztery pory roku - LATO (bawiące się dzieci)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (44,9 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (35)

******************

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Antek
Seria: Basia i przyjaciele
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 24
Wiek adresatów: od 3 do 8 lat

     Każdy z nas miewa czasem gorsze dni. Dla Antka - kuzyna Basi - ten dzień był wyjątkowo kiepski. Posprzeczał się z mamą, dostał dotkliwą karę za braki w zadaniach domowych, a do tego cudowną zabawę z Jankiem miała mu zepsuć Basia. No nie! Wszystko szło nie tak. Antek był naburmuszony, skwaszony i zmierzły, ale wiecie co? Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło :)

   Warto jest czasem spojrzeć na daną sytuację z innej perspektywy, dostrzec jej potencjał i pozytywy. Musimy też pamiętać, że różne sytuacje są konsekwencją innych zdarzeń i często sami jesteśmy "winni" takiego obrotu sprawy. Jeśli nie wypełnimy naszych obowiązków to nie otrzymamy nagrody. Jeśli będziemy nieprzyjemni i apodyktyczni dla innych to nikt nie będzie chciał się z nami bawić, rozmawiać, czy współpracować. Warto przemyśleć swoje zachowanie i pomyśleć nad konsekwencjami zanim będzie za późno. Dajmy też sobie szansę na nowe doświadczenia, nikt nie powiedział, że zmiany są złe. Czasem to co początkowo nas przeraża, zniechęca czy martwi może okazać się wspaniałą przygodą. Bądźmy otwarci i elastyczni na nowe rzeczy i doznania. 

    Kolejny raz w książeczkach z serii o Basi zachwyciły mnie ilustracje Pani Marianny Oklejak. Są cudowne! Dla mnie bardzo istotnym jest to, że te postaci nie są idealne, doskonałe. Mają swoje wady w fizjonomii - jak my wszyscy, swoje humory i nastroje - co doskonale oddają ilustracje. Choć rysowane z pozoru dziecięcą ręką są bardziej wiarygodne i rzeczywiste niż perfekcyjnie odrysowane obrazki w innych pozycjach dla dzieci. Rozczula mnie tu rękawica kuchenna, szal na szyi mamy Basi, naprędce uczesany kok, proporcje ciała mamy Antka, mina Antka gdy w swoich drzwiach widzi Basię. Ilustracje ożywiają tekst, nadają mu głębi i wiarygodności.

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka (czasoumilacz - zabawa)
- Cztery pory roku - LATO (bawiące się dzieci)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (45,7 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (36)

Obie książeczki przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Zofia Stanecka, Damą być. Jak ubrać się i zachować w różnych sytuacjach

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marta Ruszkowska
Tytuł: Damą być. Jak ubrać się i zachować w różnych sytuacjach
Wydawnictwo: Egmont
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2015
Ilość stron: 68
Wiek adresatów: 5 - 9

    Wychowanie dzieci jest niezwykle trudnym procesem. Pół biedy, jeśli dziecko zafascynowane kimś dorosłym pragnie powielać jego postępowanie. Ale jak wytłumaczyć dziecku, które nie ma takich zapędów, że coś po prostu wypada, a coś innego jest nie w tonie? Dla tych, którzy jednak chcą zgłębić tajniki savoir vivre`u książeczka "Damą być..." będzie jak znalazł.

    Bohaterki książeczki, siostry Jula i Pola nie są do siebie podobne. Jula w każdej sytuacji pragnie być damą, jest wręcz na tym punkcie przewrażliwiona. Natomiast Pola ponad wszystko ceni sobie dobrą zabawę i wieczny luz. Dziewczynki razem się bawią, chodzą do teatru i na przyjęcia urodzinowe. Spędzają czas na plaży, w górach, na spacerze czy na zimowej górce. Ot zwyczajne, życiowe sytuacje. Każda z nich zachowuje się na swój sposób, jednak z każdej opowieści dowiadujemy się jak powinny zachowywać się grzeczne, "ułożone" dzieci. Mali czytelnicy z treści dowiedzą się nie tylko tego jak należy się właściwie zachowywać w danej sytuacji, ale także tego, że mimo najszczerszych chęci eleganckie zachowanie nie zawsze jest łatwe i każdemu zdarza się popełniać błędy.

    Książeczka zawiera osiem krótkich opowiadań dotyczących konkretnych sytuacji. Autorka w sprytny sposób przekazuje w treści zasady dobrego zachowania. Nie robi tego w sposób nachalny ani w moralizatorskim tonie. To miłe i zabawne opowieści o dwóch siostrach, które ma się chęć poznać. Treści jest stosunkowo niewiele. Każde opowiadanie ma niecałe cztery strony i jest napisane dużą, wyraźną czcionką. Ilustracje znajdują się na końcu każdego rozdziału, więc nie rozpraszają dzieci, chcących samodzielnie przeczytać tekst. Główne ilustracje zawierają coś na kształt podsumowania danej "lekcji savoir vivre`u". Są proste, nieprzekombinowane i bardzo wymowne.

    Poza oczywistymi walorami książeczki ja zwróciłam uwagę na coś innego, jak dla mnie jeszcze bardziej pozytywnego niż główne przesłanie. Mam na myśli model kochającej się i akceptującej siebie nawzajem rodziny. Mama z miłości do córek i męża potrafi przymknąć oko na bałagan, tata stara się zapanować nad swoimi wadami. Dziewczynki mimo dzielących je różnic są ze sobą bardzo zżyte, wspierają się i chętnie spędzają ze sobą czas. Wszyscy się o siebie troszczą

   "- Damy pewnie nie mogą płakać? - chlipnęła Pola.

    - Nie wiem - szepnęła Jula. - Ale mam to w nosie. Chcesz żebym cię przytuliła?"*

  "Przy następnym mostku wszyscy skakali po kamieniach. Tata popisywał się przed mamą i tym razem to on wpadł do wody"**

 Mam nadzieję, że książeczka doczeka się kontynuacji i będę miała przyjemność poznać kolejne przygody Juli i Poli oraz dobre rady i zasady właściwego zachowania w tak przystępnej formie. Polecam :)

* Zofia Stanecka, Damą być. Jak ubrać się i zachować w różnych sytuacjach, Warszawa 2015, s. 34

** Zofia Stanecka, Damą być. Jak ubrać się i zachować w różnych sytuacjach, Warszawa 2015, s. 50

Książeczkę miałam okazję poznać dzięki Wydawnictwu Egmont.

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Odnajdź w sobie dziecko (książka z życiową lekcją)

- Polacy nie gęsi

Zofia Stanecka, Basia i urodziny w muzeum

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Basia i urodziny w muzeum
Seria: Basia
Wydawnictwo: Egmont we współpracy z Muzeum Narodowym w Warszawie
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2014
Ilość stron: 24
Grupa wiekowa: 3 - 7 lat

Zdjęcie pochodzi z tej strony.

    Basia z bratem wybiera się na urodziny Anielki. Uroczystość urodzinowa dla małych księżniczek i rycerzy odbędzie się w nietypowym miejscu, bo w muzeum. Rodzeństwo rozmawiając o tym wydarzeniu zdążyło się jeszcze pokłócić zanim nadszedł dzień urodzin jubilatki, na szczęście mama zażegnała konflikt. W dniu przyjęcia Basia już rano wystrojona była w własnoręcznie przerobioną kreację księżniczki i rycerski napierśnik. W Muzeum Narodowym na dzieci czekały różne atrakcje. Oprócz tradycyjnego zwiedzania dzieci miały okazję wziąć udział w zajęciach plastycznych, ćwiczyć ukłony przed królem i trudną sztukę chodzenia prawdziwej księżniczki. Przy okazji dzieci dowiedziały się wielu ciekawych informacji na temat historii, a także poznały zasady zachowania się w muzeum.

     "Basia i urodziny w muzeum" to trzecia część serii "Basia", która wpadła w moje ręce. Seria ta skierowana jest do dzieci w wieku od 3 do 7 lat. Dzieci w wieku przedszkolnym dopiero poznają otaczający je świat, a książeczki z serii "Basia" w dużej mierze może im to ułatwić. Ich lektura przybliża wiele interesujących tematów, może być inspiracją do podejmowania rozmów z rodzicami. Poszerza horyzonty myślowe dzieci i pobudza do dyskusji z rodzicami.

    Ten tom, wydany we wsparciu Muzeum Narodowego w Warszawie jest też okazją do przybliżenia działalności muzeum. W internecie wyszukałam informacje na ten temat i rzeczywiście Muzeum Narodowe organizuje zajęcia dla dzieci np. wakacje w muzeum. Pracownicy muzeum na pewną chcą zerwać ze stereotypowym wizerunkiem muzeów, w których trzeba było sztywno trzymać się wytyczonych szlaków, poruszać się w specjalnych "kapciach" i broń Boże nie rozmawiać między sobą - co najwyżej zadać pytanie przewodnikowi. Uważam, że to świetny sposób na obalenie tego mitu i zachęcenie czytelników do odwiedzenia muzeum.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Katarzynie

oraz Wydawnictwu EGMONT

Książka przeczytana w ramach wyzwania:

- Odnajdź w sobie dziecko

- Klucznik (literatura europejska)

- Pod hasłem (2w1: "i;w"; imię; kropka)

- Grunt to okładka (sukienka)

 - Polacy nie gęsi

Zofia Stanecka, Historia pewnego statku. O rejsie "Titanica"

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Joanna Rusinek
Tytuł: Historia pewnego statku. O rejsie "Titanica"
Wydawnictwo: Egmont
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2014
Serie: Czytam sobie (poziom 2); Fakty
Ilość stron: 47
Wiek adresatów: 5 - 7 lat

Zdjęcie pochodzi z tej strony.

      To opowieść o historii Titanica widzianej oczami małej Ewy. Podczas czytania dziecko ma możliwość zapoznania się z obowiązkami członków załogi, dowiedzieć się, co znajduje się na tak dużym statku, a przy pomocy tych wszystkich barwnych ilustracji poczuje się jak jeden z jego pasażerów. Choć historia Titanica nie kończy się pozytywnie, wątek śmierci nie pojawia się bezpośrednio i nie powoduje smutku u swoich małych czytelników.

          "Historia pewnego statku. O rejsie "Titanica"" jest kolejną z książeczek z serii Czytam sobie; Fakty. Jak wspominałam przy okazji poprzedniej recenzji to specjalna seria wspierająca proces nauki czytania dla dzieci w wieku 5 - 7 lat. Poziom 2 przeznaczony jest dla małych czytelników, którzy potrafią już doskonale składać słowa i uczą się składać zdania (także te dłuższe). Cały tekst składa się ze 800 - 900 wyrazów, tworzących dłuższe zdania, w tym także elementy dialogu. Twórcy serii wprowadzili tu dodatkowe pola do ćwiczenia sylabizowania. Duża, wyraźna czcionka zdecydowanie ułatwia czytanie. Tekst umieszczono na jasnych polach, tak by nie nachodził na ilustracje i nie zlewał się z nimi. Pomimo, iż zdarzają się tu trudne słowa, to bardziej motywują do czytania niż przeszkadzają. Także tutaj na wewnętrznej stronie przedniej okładki zamieszczone są pytanie, które pomogą sprawdzić czy dziecko zrozumiało treść książeczki. Dziecko może sprawdzić poprawność swoich odpowiedzi zaglądając na wskazane przy pytaniach strony. Przepiękne, kolorowe ilustracje są dodatkowym atutem pozycji, stanowią harmonijne dopełnienie tekstu. Dziecko po przeczytaniu tej historii będzie mogło przyznać sobie "dyplom sukcesu" zamieszczony z tyłu książki  i ozdobić go wybraną przez siebie naklejką.

       Myślę, że książki z serii Czytam sobie to świetny pomysł na samodzielny rozwój, doskonalenie umiejętności czytania, pogłębianie słownictwa i poznawanie nowych, interesujących faktów. Polecam!

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Katarzynie

oraz Wydawnictwu EGMONT

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:

- Odnajdź w sobie dziecko (dzieci w wieku młodszym)

Zofia Stanecka, Basia i alergia

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Basia i alergia
Seria: Basia
Wydawnictwo: Egmont
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2013
Ilość stron: 24
Grupa wiekowa: 3 - 7 lat

Zdjęcie pochodzi z tej strony.

  W poprzedniej części Basia wraz z mamą i rodzeństwem przyjechała w góry, gdzie miała spędzić święta wielkanocne i przy okazji pobyć w towarzystwie ukochanych koni. Zmęczeni podróżą szybko poszli spać, by rano wstać wypoczętym i czerpać radość z pobytu w tak pięknym i ciekawym miejscu. Basia wiedziała, że będzie cudownie. Gdy tylko obudziła się rano, nie zwracając uwagi na to, że jest jeszcze w piżamce, przywdziała tylko polar brata i kalosze, i pognała do stajni. Tam Pan Józef pokazał jej wszystkie zwierzęta. Zaraz po śniadaniu znów pobiegła do stajni, gdzie spędziła w towarzystwie Gniadego aż pół dnia. Niestety przy obiedzie Basia poczuła się gorzej. Była apatyczna, nie chciała jeść i miała duszności... W szpitalu okazało się, że Basia ma alergię na zwierzęta. Dziewczynce było z tego powodu bardzo smutno i źle, nie potrafiła się już z niczego cieszyć. Mama próbowała ją pocieszać, ale Basi trudno było się rozchmurzyć.

     Ten tom serii o Basi podobał mi się jeszcze bardziej niż poprzedni, myślę, że ma więcej walorów wychowawczych. Po pierwsze w książce pokazane jest to, że aktywny wypoczynek na łonie przyrody może być bardzo pozytywny. Po drugie kwestia alergii - akceptacja choroby i umiejętność dalszego funkcjonowania (w niesprzyjających warunkach) jest bardzo ważna, dobrze by osoba z alergią czy inną chorobą czuła wsparcie rodziny i bliskich. Podobnie, jak w poprzedniej części (i pewnie wszystkich pozostałych) po lekturze książeczki młody czytelnik może się identyfikować z małą bohaterką co wywołuje w nim uczucie empatii i solidarności. Kolejny raz jestem oczarowana wspaniałymi ilustracjami uzupełniającymi tekst. Zwłaszcza wizerunki postaci występujących w tej części. Ilustratorka przedstawia ludzi takimi jakimi są - z wadami i niedoskonałościami. Wujek Michał jest wysoki i garbiący się, ciocia Gosia niska z nieco bardziej obfitymi kształtami. To takie prawdziwe. Choć całość sprawia wrażenie rysowanej dziecięcą ręką, ale to dobrze przemyślane ilustracje. Jestem nimi zachwycona.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Katarzynie

oraz Wydawnictwu EGMONT

Książka przeczytana w ramach wyzwania:

- Odnajdź w sobie dziecko

Zofia Stanecka, Basia i podróż

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Basia i podróż
Seria: Basia
Wydawnictwo: Egmont
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2013
Ilość stron: 24
Grupa wiekowa: 3 - 7 lat

Zdjęcie pochodzi z tej strony.

    To moje pierwsze spotkanie z książeczkami z serii "Basia", a to już 19 tom! Cieszę się jednak, że udało mi się wreszcie ją poznać.

    Cała seria skierowana jest do dzieci w wieku od 3 do 7 lat, a więc w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Akurat dla tych, którzy sami poznają szerszy świat. Książeczki te są raczej stworzone dla rodziców, by mogli je czytać maluchom i z ich pomocą rozwiązywać nurtujące dzieci pytania. Jednak ze względu na dużą i wyraźną czcionkę seria nadaje się też dla dzieci chcących ćwiczyć samodzielne czytanie (choć ze względu na obecność kilku trudniejszych słów, dobrze by czytanie to było kontrolowane przez kogoś starszego). Książeczki zawierają bardzo ciekawe, kolorowe ilustracje, które przypominają rysunki dzieci. Mnie szczególnie przypadły do gustu te rysowane kredką - urocze! Podoba mi się też to, że postaci nie są tu wyidealizowane - śliczne, ładnie wyczesane i słodkie. O nie, tego tu nie ma i bardzo dobrze.

      W części "Basia i podróż" tytułowa bohaterka wraz z rodzeństwem - Jankiem i Frankiem oraz mamą wyjeżdża na Wielkanoc w góry. Niestety nie może jechać z nimi tata i wszystko zostaje na głowie mamy, a jak wiadomo podróż z tróją małych dzieci nie jest łatwa. Od razu przypomniała mi się pewna modna ostatnio reklama, w której główną rolę odgrywają tablety, które uspokajają dokazujące podczas podróży dzieciaki. Jak się można tego było spodziewać rodzina w podróży ma mniejsze i większe problemy, a to czapka trafia do kałuży, to znów dzieci kłócą się o miejsce przy oknie, aż po awarię samochodu. Gdy po tych wszystkich perypetiach dojeżdżają wreszcie na miejsce mama jest tak słaba, że nie ma nawet siły porozmawiać z tatą, za to Basia jest podróżą zachwycona.

       No właśnie... warto po lekturze książki omówić z dzieckiem punkt widzenia matki i dziecka. Myślę, że dzieci nas zaskoczą i wykażą się empatią. Mama w czasie jazdy wyraża swoje uczucia, które towarzyszą jej podczas tej męczącej drogi. Może to jakoś wpłynie na nasze pociechy? Tak czy inaczej dzieci na pewno z przyjemnością wysłuchają tej opowieści, która mogłaby przydarzyć się im samym.

 Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Katarzynie

oraz Wydawnictwu EGMONT

Książka przeczytana w ramach wyzwania:

- Odnajdź w sobie dziecko

Zofia Stanecka, Tajemnica Namokniętej Gąbki

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Anna Sędziwy
Tytuł: Tajemnica Namokniętej Gąbki
Seria: Księżycowy Kamień
Wydawnictwo: EGMONT
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2012
Ilość stron: 136
Wiek adresatów: 8 - 12 lat

Zdjęcie pochodzi z tej strony.

       Muszę przyznać, że współczesna literatura dla dzieci i młodzieży nie jest mi specjalnie znana. Kojarzę kilka tytułów, ale raczej z opowieści uczniów, niż namacalnego dowodu. Od września pracuję w szkolnej bibliotece i przez pierwsze pół roku skupiłam się na pracy czysto technicznej żeby się wdrożyć w pracę bibliotekarza. Teraz zamierzam przyjrzeć się bliżej literaturze dziecięcej i młodzieżowej, by wiedzieć co polecać uczniom, w jakie pozycje wzbogacać księgozbiór i... żeby wiedzieć o czym mówią dzieci :)

      Niedawno miałam przyjemność poznać jedną z pozycji dla młodszych czytelników szkoły podstawowej. "Tajemnica Namokniętej Gąbki" to opowieść, która przytrafiła się dwóm kolegom - Bratkowi i Ziutkowi. Kto chowa buty, moczy kredę i gąbkę do tablicy pozostawiając kałuże zielonkawej, pachnącej szlamem wody? - na te pytania pragną znaleźć odpowiedź, więc postanawiają zabawić się w detektywów i rozwikłać zagadkę dziwnych zdarzeń w szkole. Najpierw Ziutek, a następnego dnia Bratek (z młodszą siostrą Klarą) narażając się na gniew mam i szlaban w postaci aresztu domowego, zakradają się do szkoły i znajdują tam sprawcę wszystkich wspomnianych dziwnych zdarzeń. Okazuje się, że jest to …. Oczywiście nie mogę tego zdradzić. Jest to w każdym razie nietypowa postać, która chciała się wyrwać ze swojego świata z powodu między innymi zafascynowania piłką nożną. Czwórka bohaterów (bo do konspiracji dołącza jeszcze Gośka, starsza siostra Ziutka) stara się pomóc tej dziwnej istocie zamieszkać w ich „ludzkim” świecie i zrealizować marzenia gościa. Czy jednak jest możliwe przystosowanie się tak odmiennej postaci do nam znanego świata – z rodzicami, szkołą, fajnymi, ale także złośliwymi kolegami? Wynikają z tego wszystkiego różne zdarzenia – jedne śmieszne, inne trochę smutne, a jeszcze inne dramatyczne.

      Pogodna, nieco wzruszająca książka, napisana zrozumiałym, nieprzeładowanym stylem, która na pewno zaciekawi i wciągnie 8 – 12 letniego czytelnika, zarówno dziewczynę jak i chłopca. Lektura zaczyna się wielką tajemnicą, jednak jest to książka głównie o przyjaźni oraz relacjach rodzinnych. Nie zawsze to co na pierwszy rzut oka wydaje nam się najlepszym sposobem na życie jest tym właściwym wyborem. Mam nadzieję, że czytelnicy książki dostrzegą zawarte w niej przestrogi. Polecam z czystym sumieniem.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Pani Katarzynie

oraz Wydawnictwu EGMONT

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- "Odnajdź w sobie dziecko"

- "Przeczytam tyle, ile mam wzrostu"

- "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"