Mój kawałek ogrodu (5)

Po tym jak spadł grad

i zniszczył moje roślinki

myślałam, że się zapłaczę!

Efekt gradobicia - 29.05.2018 r.

Efekt gradobicia - 29.05.2018 r.

Rośliny nie tylko miały zniszczone liście,

ale były także połamane.

Kilka pomidorów dosłownie złamało się wpół. 

Byłam przekonana, że nic z tego nie będzie.

Postanowiłam jednak zostawić je na tydzień w donicach

i zobaczyć czy cokolwiek się podniesie.

Miałam jeszcze pięć sadzonek w przemysłowych doniczkach,

więc stwierdziłam, że jeśli w ciągu tygodnia nic nie ruszy 

to wymienię je na nowe 

(z tych pozostałych sadzonek).

Tydzień po gradobiciu - 05.06.2018 - rośliny pod boczną ścianą się podniosły.
Oberwałam tylko dolne liście, bo miały plamy, a obawiałam się jakichś chorób.

Tydzień po gradobiciu - 05.06.2018 - pod oknem było gorzej.
Pomidory niby się podniosły, ale nie wyglądały dobrze.
Liście były w fatalnym stanie i także musiałam je oberwać,
przez co mocno ogołociłam rośliny.
Jedną z odmian (oznaczaną na zdjęciu strzałką) - Maskotkę wymieniłam na nową roślinę,
bo główna łodyga była złamana bardzo nisko.

Pozostałe sadzonki są dużo niższe,
jednak w doniczkach przemysłowych nie mogą się w pełni rozwinąć.

07.06.2018

09.06.2018

Grad natomiast w ogóle nie przeszkodził truskawkom,

które rosły w najlepsze!

Na osłodę zrobiłam sobie kompozycję kwiatową na stolik :)

Dzisiaj (07.07.2018) kompozycja wygląda tak:

Czy ktoś wie, co wyrośnie z tej wysokiej rośliny?

Ja nie mam pojęcia! 

Dostałam kiedyś jakieś nasiona od sąsiada...

* * * * * * *

Po wymienieniu całkowicie zniszczonej "Maskotki",

pomyślałam, że warto przygotować się na kolejne gradobicie 

i ewentualne zniszczenia.

Wszystkie pozostałe sadzonki przesadziłam do większych doniczek.

Gdyby pogoda płatała figla, takie doniczki łatwo schować w domu.

Nie byłam do tego zbytnio przygotowana i musiałam wykorzystać takie doniczki/osłonki, które akurat miałam w domu.

Nie miałam też już kamyczków do drenażu,

więc dokonałam pewnej prowizorki,

wkładając na dno odcięte dna tych małych doniczek.

Zresztą, zobaczcie sami.

Czas pokaże czy pomysł był dobry.

A jak prezentują się pomidory w skrzyniach?

11.06.2018

11.06.2018

Moja ostrożność w dalszej pielęgnacji pomidorów 

trochę wywiodła mnie w pole!

Dlaczego?

Pamiętałam oczywiście o wyrywaniu tzw. wilków 

wyrastających u nasady liści,

ale martwiąc się czy aby zniszczone pędy nie obumrą,

postanowiłam prowadzić na dwa lub trzy pędy.

Nie był to dobry wybór, bo po tygodniu, 

w którym codziennie padały deszcze

pomidory tak bardzo mi się rozrosły, że nie było już co formować,

a jak na niektórych pojawiły się już zalążki kwiatów

to już w ogóle nie miałam sumienia nic usuwać...

Człowiek uczy się na błędach,

będę teraz wiedziała czego unikać...

Jeden z pomidorków całkowicie wymknął mi się spod kontroli,

tak naprawdę nie potrafię wskazać momentu, 

w którym to się stało i... ma 4 grube pędy. 

Ciekawe czy da radę wytworzyć owoce?!

Widział ktoś coś takiego?
Zwróćcie uwagę, że nad wstążeczką widać dwa zrośnięte ze sobą pędy,
ale poniżej wyraźnie widać, że był jeden.
To jeszcze skutek gradobicia, bo ta gałązka była ułamana i w zasadzie został taki kikut,
myślałam, że uschnie, a on postanowił żyć dalej ze zdwojoną siłą :)

* * * * * * *

Teraz najprzyjemniejsza część :) 

Moment, w którym zobaczyłam pierwsze zalążki kwiatów,

był tak wzruszający, że nie sposób tego opisać.

Ogromna radość!

Wyobraźcie sobie, że co chwilę chodziłam sprawdzić 

czy aby mi się nie przewidziało!

17.06.2018

17.06.2018

17.06.2018

To jednak nie przewidzenia, bo już trzy dni później 

kwiatuszki nieśmiało pokazały swoje płatki :)

20.06.2018

20.06.2018

Tu jeszcze słabo widać,

bo kwiatów jest mało i ledwo rozchylają listki,

ale to co poniżej...

29.06.2018

Te pierwsze wypatrzone owoce to miód na moje serce :)

29.06.2018

Dzisiaj wyglądają tak:

07.07.2018

07.07.2018

07.07.2018

07.07.2018

07.07.2018

Tak skupiona na tych pomidorach nie zauważyłam,

że malina też chce mnie zaskoczyć owocami jeszcze w tym sezonie :)

07.07.2018

I jeszcze rzut oka na dzisiejszy balkon :)

Prawda, że cudownie?

Uwielbiam to miejsce i nie mogę się nadziwić, że jest moje!

Kaskada kwiatów :)

Surfinia pojawiła się na miejscu jednej pelargonii,

bo potrzebowałam jeszcze więcej kwiatów,

i jeszcze więcej liści :)

Nie wiem niestety czy się utrzyma,

bo żeby zmieścić ją w doniczce musiałam 

zmniejszyć bryłę korzeniową.

Zapomniałam dodać, że od 27.06.2018 

zaczęłam podlewać pomidory wodą z dodatkiem Biohumusu 

i będę to powtarzać w każdą środę.

Stosik czerwcowy

Upss... chyba zapomniałam o swoim postanowieniu 

dotyczącym limitu zakupów książkowych w miesiącu

i.... wyszło jak wyszło...

Cały poniższy stosik do wynik 

zakupów własnych.

Od góry:

1. Monika Rebizant-Siwiło "Zatrzymaj mnie" - zakup w taniej księgarni "Tak Czytam"
2. Iwona J. Walczak "Dom złudzeń. Iga" - j.w.
3. Anna Łajkowska "Cienie na wrzosowisku"  - j.w.
4. Anna Łajkowska "Miłość na wrzosowisku" - j.w.
5. Anna Łajkowska  "Pensjonat na wrzosowisku" - j.w.
6. Marta Matyszczak "Strzały nad jeziorem" - zakup w księgarni internetowej Znak
7. Marta Matyszczak "Zbrodnia nad urwiskiem" - j.w.
8. Marta Matyszczak "Tajemnicza śmierć Marianny Biel" - j.w.
9. Remigiusz Mróz "Ekspozycja" - j.w.
10. Remigiusz Mróz "Przewieszenie" - j.w.

Na zdjęciu brakuje jeszcze jednej pozycji, 

którą pożyczyłam koleżance.

Zapowiedzi/nowości lipiec 2018

Jak to miło przeglądać sobie nowości 

na rynku wydawniczym na pełnym luzie.

Nic mnie nie goni, nikt nie pospiesza,

wiem, że mam na to nieograniczony czas.

To dość dziwne, bo tak naprawdę nie czuję jeszcze wakacji.

Wydaje mi się, że minął zaledwie weekend.

No nic, liczę na to, że jak porządnie zaświeci słońce,

to poczuję, że jest lato, ja mam wakacje 

i mogę się nim cieszyć :)

Póki co wracam do książek.

Mój komentarz oznaczyłam kursywą,

reszta, czyli zdjęcie i opis 

to ogólnodostępne materiały prasowe.

Autor: Darren O`Sullivan

Tytuł: Osiem minut

Wydawnictwo: HarperCollins

Ilość stron: 336

Gdy czytałam opis książki to obszedł mnie dreszcz... to mi wystarczy na potwierdzenie tego, że książkę chcę przeczytać (choć się boję).

Chris obiecał żonie, że wkrótce do niej dołączy. Wszystko dokładnie zaplanował, starannie wybrał czas i miejsce. Osiem minut przed przyjazdem pociągu stanął przy krawędzi peronu.

Sarah nie od razu zdaje sobie sprawę, że uratowała samobójcę. Powinna pójść swoją drogą, ale czuje się odpowiedzialna za mężczyznę, któremu ból i desperacja odebrały chęć do życia. Małomówny i tajemniczy Chris coraz bardziej ją intryguje, powoli staje się jej obsesją. Chociaż on wyraźnie jej unika, Sarah zaczyna go śledzić, a potem odwiedzać w domu. Dąży do zacieśnienia znajomości, nie wie, że byłoby lepiej, gdyby niektóre sekrety na zawsze pozostały nieodkryte. Nie wie też, że wkroczyła na śmiertelnie niebezpieczną ścieżkę.

*******************

Autor: Gabriela Gargaś
Tytuł: Lato utkane z marzeń
Wydawnictwo: Czwarta strona
Ilość stron: ?

Najbardziej wypatrywana przeze mnie książka lipca. I wcale nie z powodu cudownej, uroczej okładki :) To druga część pięknej powieści "Wieczór taki jak ten".

Gabriela Gargaś – czarodziejka kobiecych uczuć – zaprasza do urokliwego pensjonatu w Bieszczadach, gdzie wszystko może się zdarzyć…

W małym bieszczadzkim miasteczku czas płynie leniwie. W ogrodzie przy Różanym Pensjonacie rozkwitają róże, a serce Michaliny tęskni za mężczyzną, którego pokochała pewnego zimowego wieczoru. Jej wybranek jednak odwiedza ją zdecydowanie zbyt rzadko, przez co ich miłość zostaje wystawiona na próbę.

Sielską atmosferę zburzy przybycie tajemniczego Przemka, który spróbuje oczarować Michalinę i skraść jej serce. Czy uda mu się sprawić, że dziewczyna zapomni o ukochanym?

W malowniczej scenerii goście pensjonatu przeżyją niezapomniane chwile, a ich los się odmieni i dostaną od życia drugą szansę.

************************

Autor: Kerry Fisher
Tytuł: Posłuszna żona
Wydawnictwo: Literackie
Ilość stron: ?

Intrygujący opis, zastanawiam się co też takiego może być tą tajemnicą... zabójstwo, fałszerstwo, kradzież tożsamości?

Wielka miłość, wspaniała rodzina i kłamstwa za zamkniętymi drzwiami idealnych domów. Świetnie napisana i mocno angażująca emocjonalnie powieść o przyjaźni i solidarności „drugich żon”, lojalności, zdradzie i przebaczeniu….

Czy zaryzykowałabyś wszystko dla ukochanego? Nawet gdybyś wiedziała, że zrobił coś strasznego?

Życie Lary wydaje się doskonałe. Czuły mąż Massimo, cudowny synek Sandro i piękny dom. Lara jednak wie coś o swoim mężu. Coś, czego nie może nikomu wyznać. W przeciwnym razie Massimo straciłby wszystko, na co tak ciężko pracował przez całe życie: posadę, reputację i syna. Ten sekret sprawia, że małżeństwo staje się dla Lary więzieniem.

Maggie wyszła za mąż za Nico, brata Massimo. Mieszkają razem z dziećmi ze swoich pierwszych związków. Maggie wie wszystko o mężu. Pewnego dnia jednak na strychu znajduje list, z którego poznaje straszną prawdę o pierwszej żonie Nico, Caitlin. Czy ujawni to, czego właśnie się dowiedziała, czy też wybierze milczenie, aby ochronić tych, których kocha? W rodzinie, którą spajają same kłamstwa, za prawdę trzeba będzie zapłacić ogromną cenę.

Miłośniczki powieści Jojo Moyes, Diane Chamberlain, Marleny de Blasi i Petera Pezellego w Kerry Fisher odnajdą pokrewną duszę!

*************************

Autor: Frances Mayes
Tytuł: Kobiety w blasku słońca
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Ilość stron: 536

Chętnie poznam te cztery ciekawe kobiety, przekonam się czy były niezależne i radziły sobie w życiu same oraz w jaki sposób się wspierały.

Kolejna propozycja autorki bestsellerowej powieści "Pod słońcem Toskanii" – pełna ciepła, wzruszeń, przepysznych opisów miejsc, potraw i przyjaźni. 

Frances Mayes z charakterystyczną dla siebie czułością tka historię czterech kobiet, które – wcześniej sobie obce – budują silną więź, odkrywając razem piękno Włoch. Przed upływem najbardziej wyjątkowego roku w życiu każdej z nich, wszystko ulegnie zmianie. Na zawsze.

Obserwując z tarasu trzy Amerykanki, które wnoszą bagaże do kamiennej willi położonej niżej na zboczu wzgórza, ich rodaczka zadaje sobie pytania: Kim są i co je sprowadza do tego toskańskiego miasteczka daleko od domu? Czy odnajdą to, czego tu szukają?

Kit Raine, amerykańska poetka i pisarka mieszkająca na stałe w Toskanii, zbiera materiały do biografii swojej bliskiej przyjaciółki, której skomplikowana osobowość wciąż kładzie się cieniem na jej życiu. Proces ten przerywa przybycie Julii, Camille i Susan. Trzy kobiety połączyła niedawno spontaniczna przyjaźń o mocy wyrywającej korzenie i zmieniającej kierunki życiowych ścieżek. Susan, najodważniejsza z nich, namówiła pozostałe do szalonego pomysłu wynajęcia pięknej ogromnej willi w Toskanii, na przekór wszelkim stereotypom o statecznych emerytkach. Chociaż żadna z nich nie ma pojęcia o kulturze kraju, w którym się znalazły, nowo odkryta żądza przygód napawa je odwagą, apetytem na życie oraz determinacją, by czerpać z niego to co najlepsze. Tylko w jaki sposób? Mogą liczyć na pomoc Kit – pod jej łagodnym wpływem, trzy nowicjuszki rzucają się w wir włoskich przyjemności, realizują dawno zapomniane pasje i ambicje. Skutki są drastycznie nieprzewidywalne.

*********************************

Autor: Ewa Nowak
Tytuł: Lawenda w chodakach
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Ilość stron: 272

Tę książkę wybrałam bardziej dla córki niż dla siebie, ale najpierw chciałabym przeczytać ją sama, by upewnić się czy to odpowiednia dla niej lektura.

Podróż przez świat może być podróżą przez samego siebie. Możesz odkryć nieznane sobie zakątki…

Objazdówka po Europie… Marzenie połowy licealistów i trzech czwartych studentów. Na dosyć odważne spełnienie takiego marzenia dosyć spontanicznie zdobyło się dwóch przyjaciół z Warszawy ze swoimi partnerkami. Magda i Kuba – dwudziestoletni studenci germanistyki, znający się od półtora roku, aktualny status związku: zaręczeni. Damroka i Wiktor – ona osiemnastolatka, on rok starszy, niedawno się poznali i są na etapie odkrywania swoich zalet i… jak to w związkach bywa - wad. Status związku: "to skomplikowane".

Książkę można bez wahania określić jako książkę drogi. Bohaterowie pochodzą z różnych domów, mają odmienne doświadczenia życiowe. Różnice te właśnie w podróży dosyć szybko wychodzą na jaw. Różni ich niemal wszystko - środowisko, w którym dorastali, status majątkowy, poglądy na życie, postrzeganie siebie, sposób wyrażania opinii, sposoby zwiedzania, stosunek do jedzenia, a co najbardziej trudne, gdy jest się w związku – postrzeganie miłości. 

Podróż przez Niemcy, Francję i Hiszpanię jest okazją do sprawdzenia trwałości ich związków. Do poszukania (wspólnie lub odrębnie) odpowiedzi na pytanie o wzajemne zaufanie, o granice, których nie można przekroczyć, by nie zranić drugiego człowieka, o wymagania i oczekiwania wobec innych. Podróż staje się szybko trudną lekcją docierania się. Tu nie można, jak w domu, trzasnąć drzwiami i odciąć się od świata. Od domu dzielą ich setki kilometrów. Jest tylko "tu i teraz". Nie wszystko da się przewidzieć, ale nie ma tego złego, co by… Poznają przecież ciekawych ludzi i dowiedzą się o sobie ciekawych rzeczy. Czy wrócą tacy sami jak byli? Czy ich związki przetrwają? Co im po tej "podróży życia" pozostanie – tylko wspomnienia i masa pamiątek?

***************************

Autor: Ewelina Maria Mantycka
Tytuł: Słoneczniki po burzy
Seria: Saga rodziny z Ogrodowej
Wydawnictwo: Videograf
Ilość stron: ?

Wszystkie sagi lubię. To cudowne móc poznawać losy jakiejś rodziny, towarzyszyć jej w dobrych i złych chwilach.

Pierwsza część barwnej sagi rodzinnej, osadzonej w realiach współczesnej polskiej wsi.

Liliana Kłosowska-Maj po pięciu latach trwania w toksycznym małżeństwie postanawia uciec z wielkiego miasta, by jej córeczka mogła wychowywać się w innym, pozbawionym wiecznego strachu, środowisku. Wprowadza się do rodzinnego dworku, gdzie spędziła dzieciństwo. Nawiedzony dwór prababki Rozalii, zwanej „Czarownicą z Ogrodowej”, staje się spokojną przystanią dla matki i córki. Choć wszystko zdaje się pomyślnie układać, a na horyzoncie pojawia się nowe uczucie, natrętnie powracają wspomnienia przeszłości, a stare domostwo kryje w swoich zakamarkach okrutne tajemnice, legendy i wiele wylanych łez.

Losy Kai i Lilki to początek opowieści o różnych pokoleniach, problemach i losach rodziny z Ogrodowej.

*********************

Zawiedziona jestem propozycjami na lipiec.

Bardzo mało ciekawych tytułów.

Szkoda...

Podsumowanie czerwcowej odsłony wyzwania "2 w 1"

W czerwcu do wyzwania swoje linki zgłosiło aż 12 osób,

a razem przeczytałyśmy 64 książki :)

Zdecydowanie wolałyśmy czytać "kolorowe" okładki (59 tytułów),

niż "letnie" (5 książek).

Nasze dotychczasowe wyniki:

Po kliknięciu tabelka się powiększy.

Możliwość wyboru dowolnego koloru sprawiła

istne czytelnicze szaleństwo:)

To też sprawiło, że tworzenie podsumowania zajęło mi dobrych kilka godzin!

Uff, ale mam!

A co wybrałyśmy?

Tytuły "letnie".

Białe

Czarne

Czerwone

Fioletowe

Niebieskie, błękitne

Różowe

Beżowe, brązowe, sepia

Szare, siwe

Turkusowe

Zielone

Złote, żółte

W lipcu czytamy książki z okładkami 

w kolorze żółtym lub typowo letnimi:)

Zapraszam do wspólnej zabawy :)

Chris Higgins, Kłopoty za rogiem

Autor: Chris Higgins
Przełożyła: Patrycja Zarawska
Ilustrator: Emily MacKenzie
Tytuł: Kłopoty za rogiem
Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Foksal (Wilga)
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 132
Wiek adresatów: od 8 lat

    Kiedy Bella przeprowadza się do nowego (starego) domu, nawet nie sądzi, że jej życie stanie się takie "ciekawe". I pomyśleć, że wraz z rodziną miała na wsi odnaleźć spokój. 

     W momencie przeprowadzki na wieś Bella ma 8 lat, a jej brat 5. Dziewczynce nie bardzo podoba się ta zmiana, ale nie może nic na to poradzić. Sytuacja odmienia się, gdy Bella poznaje nową sąsiadkę Martę. Od tej pory dziewczynka nie może narzekać na nudę...

    Dlaczego "kłopoty za rogiem"? Hmmm rzekłabym nawet "na każdym kroku"! Okazuje się, że Marta jest prawdziwą kopalnią pomysłów, szkoda tylko, że nie kończą się one zbyt dobrze. Nawet sobie nie wyobrażacie, jak wiele potrafi "zmalować" jedna ośmiolatka, a gdy do pomocy ma drugą, niczego nieświadomą rówieśniczkę to może naprawdę wiele się wydarzyć! Uff całe szczęście to nie ja jestem mamą Belli, bo nie wiem czy wytrzymałabym takie sąsiedztwo chociaż przez tydzień. To niemożliwe jak wiele może się wydarzyć w zaledwie kilka dni!

   Z tej Marty to naprawdę niezłe ziółko. Dziewczynka ma chyba ADHD, bo zupełnie nie potrafi wytrzymać w jednym miejscu, poza tym wszystko ją rozprasza. Bez przerwy się rusza, staje na głowie i fika koziołki. Tryska pomysłami, od których dorosłym pewnie włos na głowie by się zjeżył, a przez swoją chaotyczność prowadzi do serii niefortunnych zdarzeń. Szkoda, że cała wina spada na Bellę. Pierwsza refleksja po lekturze książki? "Matko kochana jakie niegrzeczne dziecko! Całe szczęście nie mam takiego w świetlicy!". Jednak druga myśl była już zupełnie inna. To chyba dobrze, że dziecko jest takie kreatywne, wszechstronne, pełne energii, spontaniczne, ruchliwe. Że w ogóle ma chęci coś robić, a nie grać na komputerze lub oglądać telewizję. Owszem, jest przy tym kłopotliwe, niesforne i nieprzewidywalne, ale... nie jest przy tym złośliwe. Marta sama za siebie nie może, wcale nie chce robić złych rzeczy. Rozpiera ją energia, ma mnóstwo pomysłów, które koniecznie musi tu i teraz wykorzystać i nie myśli o konsekwencjach.

     Dzieciom w młodszym wieku szkolnym przygody Belli, Marty i Sida na pewno się spodobają i dostarczą dużo śmiechu. Byle tylko nie brały przykładu z bohaterów... :)

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Grupie Wydawniczej Foksal

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- 2 w 1 (czerwony)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu 1,3 cm (35,1 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2018 (18)

Marta Krzemińska, Królik Franek i tajemnica dobrej zabawy

Autor: Marta Krzemińska
Ilustrator: Ewelina Jaślan-Klisik
Tytuł: Królik Franek i tajemnica dobrej zabawy
Seria: Królik Franek
Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Foksal
Ilość stron: 31
Wiek adresatów: 3 - 6 lat

     Nikomu nie jest łatwo pogodzić się z porażką (w jakiejkolwiek dziedzinie). Jednak o ile dorosły człowiek rozumie, że zawsze jest tak, że jedni wygrywają inni przegrywają, jedni są w czymś lepsi, inni nieco gorsi, o tyle dla dzieci nie zawsze jest to takie oczywiste.

    Królik Franek uwielbia grę memory i często w nią gra w przedszkolu. Chłopczyk ma dobrą pamięć, więc najczęściej w nią wygrywa. Jednak kiedy w domu zasiada do gry z rodzicami i siostrą, z partyjki na partyjkę idzie mu coraz gorzej, aż wreszcie tylko przegrywa. Oj nie podoba mu się ta sytuacja i obraża się na cały świat. Czy Franek zrozumie na czym tak naprawdę polega dobra zabawa? Czy będzie potrafił czerpać radość z gry nawet kiedy przegrywa?

     Nam dorosłym zdarza się bagatelizować problemy dzieci, które w ich odczuciu mają niebotyczne rozmiary. Może więc zamiast wyśmiewać i drwić należy pochylić się nad dzieckiem i wytłumaczyć to czego nie wie, czy nie rozumie?! To głównie na rodzicu ciąży kreowanie dobrego, porządnego człowieka z tych małych istot. Najlepszym sposobem jest rozmowa i tłumaczenia wszystkiego dziecku. Jeśli nie wiecie jak takie rozmowy zacząć, warto we wstępie posłużyć się książką.

    Obrażanie się na wszystkich po przegranej grze, może wydawać się śmiesznym, a nawet "typowym" dziecięcym zachowaniem. Czy jednak musi tak być? Oczywiście, że nie! Im wcześniej dziecko zaakceptuje to, że nie zawsze się wygrywa, tym łatwiej będzie mu radzić sobie z porażkami na gruncie szkolnym i później zawodowym. Pracuję w szkole podstawowej i mogłabym palcem wskazać dzieci, którym w domach rodzice i bliscy zawsze pozwalają wygrywać, uciekając się do drobnych oszustw. Rodzice myślą, że robią dobrze, bo sprawiają dzieciom radość, a tak naprawdę tylko je w ten sposób krzywdzą. Podobnie jest z ciągłym chwaleniem np. za każdy rysunek/laurkę. Jasne, warto docenić chęć/pomysł dziecka, ale jeśli praca wykonana jest byle jak to warto o tym powiedzieć głośno. Dziecko, które w domu zawsze wygrywa w każdą grę, chwalone jest za każdą narysowaną kreskę czy w innych podobnych sytuacjach - w innych okolicznościach, gdy nie jest ciągle chwalone (np. w przedszkolu czy szkole) czuje się zagubione, niepewne, a przez to z zagrożonym poczuciem bezpieczeństwa. Nie rozumie co się dzieje i jest nieszczęśliwe. Uczmy zatem dzieci, że nie zawsze jest się najlepszym we wszystkim co się robi. Inni też mają prawo do zwycięstwa, a wszyscy najlepsi być nie mogą. I podobnie jest z grą, tłumaczmy dzieciom, że najprzyjemniejsza jest sama gra, to że możemy spędzić ten czas z innymi, a nie sama wygrana. Wygrywanie jest tylko dodatkową przyjemnością.

    Bardzo spodobała mi się seria o Króliku Franku, która przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym (oraz ich rodziców!). Jest przyjemna dla ucha i oka. Ma urocze ilustracje, kojarzące się z "ciepłem domowego ogniska", bardzo przyjemne. Krótkie opowiadania dotykają spraw ważnych dla małych dzieci. Lektura książeczek może być świetnym wstępem do rozmów rodziców z dziećmi, a zamieszczone z tyłu pytania pomocnicze mogą przyczynić się do wyciągnięcia przez dzieci właściwych wniosków. Bardzo przyjemne pozycje.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Grupie Wydawniczej Foksal.

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- 2 w 1 (czerwony)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu 0,4 cm (33,8 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2018 (17)

Marta Krzemińska, Królik Franek i problem krótkiego ogonka

Autor: Marta Krzemińska
Ilustrator: Ewelina Jaślan-Klisik
Tytuł: Królik Franek i problem krótkiego ogonka
Seria: Królik Franek
Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Foksal
Ilość stron: 31
Wiek adresatów: 3 - 6 lat

    Dlaczego boimy się inności? Skąd bierze się niechęć, a nawet pogarda dla osób, które w znaczny sposób różnią się od ogółu. Dlaczego oceniamy innych po wyglądzie?

     Królik Franek to przedszkolak, który chętnie bawi się z innymi dziećmi. Jednak gdy do jego grupy trafia nowa wychowanka Pusia, Franek boi się z nią zaprzyjaźnić. Dlaczego? Przecież wygląda na miłą dziewczynkę.... Dzieje się tak tylko dlatego, że Pusia wygląda inaczej niż inne kotki - ma króciutki ogonek. Dla Franka jest to nowa sytuacja, nie rozumie dlaczego tak jest i boi się zaprzyjaźnić z nową koleżanką, by przypadkiem nie zarazić się "krótkością". Uwagi Franka na temat wyglądu Pusi są nieprzyjemne i obraźliwe. Królik nawet nie zdaje sobie sprawy z tego, że zranił koleżankę. Dlaczego się tak zachował?

    Zastanawiam się dla kogo ta pozycja będzie ważniejsza - dla dziecka czy jego rodzica? Królik Franek widząc krótki ogonek Pusi reaguje bardzo spontanicznie, wyrażając opinię na jej temat sądząc po pozorach. Takie zachowanie oczywiście bulwersuje. Dorosły się oburzy, a dziecku będzie przykro. Każdy pomyśli sobie "co za okropne, niewychowane dziecko"... tylko czy zastanawiamy się nad przyczyną takiego zachowania? Mnie po lekturze tego krótkiego opowiadania od razu nasunęła się refleksja, czy aby na pewno wystarczająco często rozmawiamy z dziećmi na temat wyglądu, odmienności, tego, że nie ocenia się innych po wyglądzie, tylko na podstawie tego jakim jest człowiekiem, jak postępuje wobec nas i innych? Czy w ogóle zadajemy sobie trud, by dociekać jaka jest przyczyna negatywnych reakcji dzieci na inność? Franek na pewno nie chciał nikomu zrobić przykrości, zareagował tak jak zareagował z niewiedzy, z obaw o własne zdrowie. Nie rozumiał sytuacji w jakiej się znalazł i zareagował obronnie odpychając koleżankę.

    Rodzicu! Jeśli jeszcze nie rozmawiałaś ze swoim dziecku o tym, że wszyscy się różnimy, że nie ma dwóch takich samych osób (choć bliźniacy mogą być do siebie bardzo podobni), że wygląd nie stanowi o naszej wartości, że żeby kogoś oceniać trzeba go naprawdę poznać i koniecznie dać mu na to szansę - to polecam tę pozycję. Pomoże Ci ona nawiązać rozmowę, a z tyłu książeczki znajdziesz pomocnicze pytania, na które Twoje dziecko powinno znaleźć z Twoją pomocą odpowiedź. Pomóż dziecku zrozumieć otaczający go świat, kształtuj w nim poczucie empatii, ucz akceptacji i tolerancji, jednocześnie wzmacniając w nim prawidłowy poziom samooceny, nie pozwól by była zaniżona czy zawyżona. Bądź przy swym dziecku zawsze gdy Cię potrzebuje, wyjaśniaj wątpliwości i pomagaj szukać odpowiedzi. Przekazywanie tych wartości zaprocentuje w przyszłości.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Grupie Wydawniczej Foksal.

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
- 2 w 1 (niebieski)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu 0,4 cm (33,4 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2018 (16)