Złota księga. Mała syrenka (Disney)

Autor: [Disney]
Tekst polski: Adrianna Zabrzewska
Tytuł: Złota księga. Mała syrenka
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 96

   "Mała syrenka" to jedna z baśni Hansa Christiana Andersena. W Jego wersji jednak kończy się źle. Adaptacja filmowa Disneya tego utworu jest weselsza i kończy się happy endem, i pewnie dlatego stała się popularniejsza. Nic więc dziwnego, że na rynku co jakiś czas pojawiają się książki stworzone na podstawie filmowej wersji baśni. Przyznam szczerze, że sama myśląc o Ariel mam przed oczami zawsze tę disney`owską wersję.

    Ariel jest najmłodszą córką króla mórz i oceanów - Trytona. Obdarzona niebiańskim głosem, śliczna syrenka zdaje się nie zważać na swoje powinności i zwyczaje rodzinne. Fascynuje się życiem ludzi, co jest niespotykane w morskim świecie. Dziewczyna uwielbia obserwować ludzi, zbierać ludzkie przedmioty z wraków statków. Któregoś dnia przygląda się Erykowi. Książę jest bardzo przystojny i dziewczyna zakochuje się w nim od pierwszego wejrzenia, nic więc dziwnego, że gdy Eryk wpada do oceanu syrena bez wahania go ratuje i holuje do brzegu. Od tego dnia marzy o tym by przybrać ludzką postać i stać się żoną Eryka. Z pomocą przychodzi jej oceaniczna wiedźma Urszula, która podstępem wyłudza przepiękny głos Arielki oferując jej w zamian nogi. Czy to wystarczy by dziewczyna mogła spełnić swoje marzenia o życiu na lądzie? Na czym polega podstęp Urszuli? Czy prawdziwa miłość zawsze zwycięża?

    Książka przedstawia piękną historię o bezgranicznej miłości. Przepiękne ilustracje wiernie oddają kadry z animowanej wersji baśni. Filmowa wersja "Małej syrenki" była pierwszą bajką jaką widziałam na video. To było coś! Nie mogłam oderwać wzroku od telewizora i wielokrotnie ją odtwarzałam, dlatego książka jest dla mnie sentymentalną podróżą w przeszłość i miłym wspomnieniem. Nie myślcie jednak, że bajka straciła swą świeżość i atrakcyjność. W żadnym wypadku! Dzisiejszych czytelników zachwyci dokładnie tak jak mnie przed laty. 

   Cudne wydanie bardzo przyciąga. Duży format książki, śliczne ilustracje zajmujące całe strony i wspaniała usztywniana oprawa z wierzchu pokryta miękką pianką są najlepszym dowodem na solidność wykonania. Tekst podzielony jest na małe fragmenty, przez co nie przytłacza. Duża, wyraźna czcionka sprawia, że nawet dzieci zaczynające przygodę z samodzielnym czytaniem będą usatysfakcjonowane. 

    "Mała syrenka" jest książką niezwykłą i ze względu na treść, i przepiękne, solidne wydanie. Polecam głównie dzieciom w wieku przedszkolnym i młodszoszkolnym. 

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory - ZIELONY

- Przeczytam tyle ile mam wzrostu - 1 cm (42,2 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2017 (20)

Paco Jimenez, Soy Luna. Początek lata

Autor: Paco Jimenez
Tłumaczenie: Magdalena Śliwa - Podworska
Tytuł: Soy Luna. Początek lata
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 151

      Plan na wakacje dla nastolatki? Luna od początku wiedziała w jaki sposób spędzi kolejne wakacje. Czy to dobry sposób? ...myślę, że tak, ale niekoniecznie w polskich realiach.

    Luna Valente to sympatyczna, ciągle uśmiechnięta nastolatka mieszkająca w Cancun w Meksyku. Jest bardzo zorganizowana, najbardziej ceni sobie rodzinę i przyjaźń. Jednak jej największą "miłością" jest jazda na wrotkach. Gdyby to było możliwe, dziewczyna mogłaby nawet spać we wrotkach. W momencie, w którym poznajemy Lunę trwa właśnie pierwszy dzień wakacji, a na kolejnych kartach książki poznajemy plany i przygody dziewczyny. 

    Najlepszy przyjaciel bohaterki, Simon wpada na genialny pomysł kupienia przyjaciółce nowych, wyczynowych wrotek. Nie jest to takie proste dla pary nastolatków, więc wpadają na pomysł zarobkowania. Czy uda im się zrealizować plan? Czy będą potrafili pogodzić pracę z wakacyjnym odpoczynkiem, relaksem i innymi, bieżącymi sprawami?

      Wcześniej nie wiedziałam kim jest Luna, choć słyszałam jej imię wyrywające się z rozmów dziewczynek na szkolnym korytarzu już pod koniec maja. Widziałam też całe mnóstwo reklam dotyczących serialu "Soy Luna" na Disney Channel, ale nie miałam okazji zobaczyć ani jednego odcinka. Była to dla mnie więc postać zupełnie nowa i spokojnie mogłam poznawać ją wraz z lekturą książki. Bohaterka to bardzo miła i urocza dziewczyna. Wzruszało mnie to jak odnosi się do rodziców (i oni do niej również), a także to, co zrobiła dla swojego przyjaciela. Jest bardzo zaradna, sumienna i obowiązkowa, a do tego nieustannie tryska humorem. Jej osoba zainteresowała mnie tak bardzo, że zaczerpnęłam informacji o serialu w internecie i... przekonałam się, że książka to odzwierciedlenie zaledwie pierwszego odcinka. Muszę przyznać, że jestem bardzo ciekawa co wydarzy się później (no dobrze, opis drugiego odcinka przeczytałam, ale chciałabym obejrzeć cały serial). Przedstawione w książce realia odbiegają od naszych, polskich "standardów", ale nikt nie zabroni przecież naszym dziewczynkom marzyć o przygodach Luny, prawda? 

    Książka napisana jest prostym językiem, łatwym w odbiorze dla nastolatków (choć podejrzewam, że tylko dziewczynki będą ją czytały). Czcionka jest wyraźna, nieco rozstrzelona, a odstępy co 1,5 linijki dodatkowo ułatwiają czytanie. Brakuje mi tu wkładki ze zdjęciami ze scen serialu, wtedy osoby, które go nie widziały mogłyby zwizualizować sobie wszystkie miejsca i bohaterów. Ktoś powie, że od tego czytelnik ma własną wyobraźnię, ale przecież książka powstała na bazie serialu, a nie odwrotnie.

    Małymi krokami zbliża się koniec wakacji, a lektura książki pozwoli dziewczynkom przeżyć je raz jeszcze w towarzystwie Luny i jej bliskich.

EDIT:
Pierwszy odcinek serialu jednak mocno się różni od wersji książkowej.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka (OCZY)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 1 cm (67,9 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (50)

Zofia Stanecka, Basia i jej przyjaciele. Anielka/Antek

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Anielka
Seria: Basia i przyjaciele
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 24
Wiek adresatów: od 3 do 8 lat

    Anielka to bardzo grzeczna, spokojna i dojrzała jak na swój wiek dziewczynka. Mieszka na poddaszu z mamą malarką, czasem pomieszkuje z nimi także tata, który jest artystą, który występował w wielu różnych miejscach. Tego dnia dziewczynka wypatrywała właśnie ojca, który miał wrócić do domu, ale ten nie nadchodził. Mama, której żal było córki, pomyślała, że dobrym sposobem na umilenie czasu oczekiwania córce może być wizyta z nocowaniem jej przyjaciółki Basi. To był strzał w dziesiątkę! Dziewczynki świetnie się bawiły. No bo czy może być coś lepszego na smutki niż wsparcie przyjaciela [wiem, wiem słodycze też są w rankingu wysoko, ale to krótkotrwały efekt]? 

   W książce poznajemy różne wymiary przyjaźni, wszystkie są równie dobre i ważne. Przyjaźń między ludźmi, pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem i między dzieckiem a przytulanką. Warto pamiętać o tym, że gdy nam smutno i źle to nie musimy w tym stanie trwać samotnie. Koniecznie trzeba poprosić o pomoc przyjaciela - z nim zawsze jest nam raźniej, a wszystko co złe wydaje się mniej straszne.

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka (czasoumilacz - zabawa)
- Cztery pory roku - LATO (bawiące się dzieci)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (44,9 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (35)

******************

Autor: Zofia Stanecka
Ilustrator: Marianna Oklejak
Tytuł: Antek
Seria: Basia i przyjaciele
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2016
Ilość stron: 24
Wiek adresatów: od 3 do 8 lat

     Każdy z nas miewa czasem gorsze dni. Dla Antka - kuzyna Basi - ten dzień był wyjątkowo kiepski. Posprzeczał się z mamą, dostał dotkliwą karę za braki w zadaniach domowych, a do tego cudowną zabawę z Jankiem miała mu zepsuć Basia. No nie! Wszystko szło nie tak. Antek był naburmuszony, skwaszony i zmierzły, ale wiecie co? Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło :)

   Warto jest czasem spojrzeć na daną sytuację z innej perspektywy, dostrzec jej potencjał i pozytywy. Musimy też pamiętać, że różne sytuacje są konsekwencją innych zdarzeń i często sami jesteśmy "winni" takiego obrotu sprawy. Jeśli nie wypełnimy naszych obowiązków to nie otrzymamy nagrody. Jeśli będziemy nieprzyjemni i apodyktyczni dla innych to nikt nie będzie chciał się z nami bawić, rozmawiać, czy współpracować. Warto przemyśleć swoje zachowanie i pomyśleć nad konsekwencjami zanim będzie za późno. Dajmy też sobie szansę na nowe doświadczenia, nikt nie powiedział, że zmiany są złe. Czasem to co początkowo nas przeraża, zniechęca czy martwi może okazać się wspaniałą przygodą. Bądźmy otwarci i elastyczni na nowe rzeczy i doznania. 

    Kolejny raz w książeczkach z serii o Basi zachwyciły mnie ilustracje Pani Marianny Oklejak. Są cudowne! Dla mnie bardzo istotnym jest to, że te postaci nie są idealne, doskonałe. Mają swoje wady w fizjonomii - jak my wszyscy, swoje humory i nastroje - co doskonale oddają ilustracje. Choć rysowane z pozoru dziecięcą ręką są bardziej wiarygodne i rzeczywiste niż perfekcyjnie odrysowane obrazki w innych pozycjach dla dzieci. Rozczula mnie tu rękawica kuchenna, szal na szyi mamy Basi, naprędce uczesany kok, proporcje ciała mamy Antka, mina Antka gdy w swoich drzwiach widzi Basię. Ilustracje ożywiają tekst, nadają mu głębi i wiarygodności.

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Grunt to okładka (czasoumilacz - zabawa)
- Cztery pory roku - LATO (bawiące się dzieci)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (45,7 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (36)

Obie książeczki przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont

Francesca Simon, Gagi Gangu Purpurowej Ręki (Koszmarny Karolek)

Autor: Francesca Simon
Ilustrator: Tony Ross
Tytuł: Gagi Gangu Purpurowej Ręki
Seria: Koszmarny Karolek
Wydawnictwo: Znak
Rok wydania: 2012
Ilość stron: 72
Wiek adresatów: do 6 lat

   W szkolnej bibliotece mamy wiele tomów z kolekcji o Koszmarnym Karolku. Są to dla mnie książki "pewniaki", bo wiem, że mogę po nie sięgnąć gdy w ostatniej chwili dowiaduję się o zastępstwie w jakiejkolwiek klasie od I do VI. Wiem, że zainteresują wszystkich uczniów. Ostatnio przebywali u mnie drugoklasiści, którzy czekali na próbę przed komunią, i żeby spożytkować im jakoś ten czas, postanowiłam im poczytać.

    Mój wybór padł na "Gagi Gangu Purpurowej Ręki" oczywiście ze względów na Grę w Kolory :) Myślałam, że będą to kolejne opowiadania o poczynaniach Karolka, ale jest to zupełnie inna pozycja. To zbiorek dowcipów i śmiesznych zagadek. Jedne są bardzo śmieszne, inne mniej, a niektóre zupełnie nas nie śmieszyły (choć w tym przypadku mam wrażenie, że tracą na tłumaczeniu, a w oryginale mają większy sens). Są tu kawały dobrze znane (można powiedzieć od pokoleń, bo znałam je we własnym dzieciństwie), jak i te zupełnie nieznane (i nie jest to tylko moje zdanie, ale też uczniów). Dzieciakom chyba najbardziej spodobał się ten:

"Co jest purpurowe, trochę brązowe i kudłate?

Kanapka z dżemem truskawkowym,

która od tygodnia leży na dywanie"*.

    Małym czytelnikom pozycja sprawia wiele radości i poprawia humor. Mnie aż tak bardzo nie zachwyca, ale czasem trzeba "wziąć" coś na rozluźnienie :) To też dobra propozycja dla dzieci, które nie lubią czytać - króciutkie teksty z humorem sprawią, że dzieci będą doskonaliły technikę samodzielnego czytania, nie myśląc tak naprawdę o tym, że czytają. Książeczkę można ze sobą zabrać na wycieczkę szkolną, do poczekalni u lekarza czy nawet na przerwę pomiędzy lekcjami - dowcipy nie wymagają skupienia dłuższej uwagi, ani większego zaangażowania. Są przyjemnością w czystej postaci :)

* Francesca Simon, Gagi Gangu Purpurowej Ręki, Wydawnictwo ZNAK, Kraków 2012 s. 10

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory (różowy)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,9 cm (39,5 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (32)

Martine Murray, Henryśka drugiej tak wspaniałej nie znajdziecie

Autor: Martine Murray
Tytuł: Henryśka drugiej tak wspaniałej nie znajdziecie
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Rok wydania: 2009
Ilość stron: 92
Wiek adresatów: 5 - 8 lat

     Myślicie, że Ania Shirley miała dużą wyobraźnię? Przy Henryście, małej bohaterce prezentowanej tu książeczki wyobraźnia starszej koleżanki to nic. 

    Henryśka żyje w zupełnie innej rzeczywistości niż cała reszta świata. Jej codzienność nie jest szara i monotonna. Dziewczynka jest wielką poszukiwaczką przygód i odkrywcą. Odkrywanie nieznanych lądów najlepiej wychodzi jej w czasie kąpieli, ale nie tylko. Z Henryśką nie sposób się nudzić. Każdy dzień w jej towarzystwie jest kolorowy, wyjątkowy i niesamowity.

    Zapowiada się ciekawie, prawda? I rzeczywiście, wszystko co dotyczy Henryśki jest nieprzewidywalne i fascynujące, ale... mnie to nie do końca przekonuje. Może gdyby opowieści o Henryśce były bardziej składne i tworzyły jakąś całość, a dla mnie to trochę takie sypanie pomysłów z rękawa... Książeczka na pewno jest zabawna, może rozśmieszyć i poprawić humor, ale mnie brakuje w niej czegoś głębszego. Jakiegoś większego sensu. Nie mówię, że każda książka musi czegoś uczyć, mieć jakiś morał czy traktować o wartościach. Niech to jednak jest coś spójnego, co ma swój początek i koniec, historia o czymś konkretnym. 

    Może jestem zbyt surowa i nie widzę uroku tej oryginalnej postaci. No niestety. Nie czuję tej treści. Sądząc po reakcji dzieci czytających tę pozycję w szkolnej bibliotece książka może się podobać.

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory (różowy)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,8 cm (36 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (28)

Dorysowanki. Rozwijaj wyobraźnię (dla chłopczyka i dziewczynki) Wydawnictwo Adamada

Autor: praca zbiorowa
Ilustracje: praca zbiorowa
Tytuł: Dorysowanki. Rozwijaj wyobraźnię
Wydawnictwo: Adamada
Ilość stron: 48
Wiek adresata: od 7 lat
Uwagi: wersja dla dziewczynek (różowe i typowo dziewczęce elementy okładki oraz wnętrza)




Autor: praca zbiorowa
Ilustracje: praca zbiorowa
Tytuł: Dorysowanki. Rozwijaj wyobraźnię
Wydawnictwo: Adamada
Ilość stron: 48
Wiek adresata: od 7 lat
Uwagi: wersja dla chłopców (zielone i typowo chłopięce elementy okładki oraz wnętrza)

   Od początku roku miałam okazję poznać wiele kolorowanek dla dorosłych i dzieci. Są bardzo różne, ale wszystkie mają w sobie to "coś", ale mimo wszystko większość jest do siebie w pewnym sensie podobnych. Wydawnictwa szukają nowych rozwiązań, pomysłów, form, dzięki którym ich kolorowanki wyróżnią się na tle innych. Udało się to między innymi Wydawnictwu Adamada, które przygotowało dla najmłodszych "Dorysowanki". 

    W "Dorysowankach" obok typowych kolorowanek, znajdziemy uzupełnianki (też do kolorowania), instruktaże rysunku, miejsce na własne rysunki i mnóstwo zadań do wykonania, czy zdań do uzupełnienia (o przyjaciołach, rodzinie, zainteresowaniach, marzeniach i inne).

"Dorysowanki" mają dwa warianty: dla dziewcząt i chłopców. Zawierają elementy kojarzone typowo z daną płcią, co dla dzieci w wieku szkolnym jest sprawą istotną.

Ilustracje są zabawne, zadania ciekawe i różnorodne.

To świetna alternatywa dla dzieci, które lubią twórczo działać, 

ale szybko nudzą się monotonną pracą.

Tutaj, niemal na każdej stronie zostają zaskoczeni czymś nowym.

Za możliwość testowania nietypowych kolorowanek dziękuję Wydawnictwu Adamada